تحلیل مفهومی نقش بیمه های درمانی تکمیلی در افزایش رضایت شغلی کارکنان

هدف از این پژوهش، تحلیل مفهومی نقش بیمه های درمانی تکمیلی به عنوان یکی از مهم ترین ابزارهای رفاه سازمانی در ارتقاء سطح رضایت شغلی کارکنان است. این مطالعه با بهره گیری از روش تحلیلی-مفهومی و مبتنی بر منابع کتابخانه ای، تلاش می کند تا از رهگذر مرور ادبیات نظری و تجربیات مدیریتی در حوزه منابع انسانی، ارتباط میان پوشش های بیمه تکمیلی و مولفه های مختلف رضایت شغلی را تبیین نماید. یافته های تحلیلی نشان می دهد که بیمه های درمانی تکمیلی، از طریق کاهش هزینه های درمانی، تقویت حس امنیت شغلی، افزایش احساس تعلق به سازمان و ارتقای سلامت جسمی و روانی کارکنان، نقش معناداری در افزایش انگیزش، بهره وری و وفاداری شغلی ایفا می کنند. این رابطه به ویژه در سازمان های بزرگ با ساختارهای دولتی نظیر شهرداری ها که کارکنان با تنوع نیازهای بهداشتی و معیشتی مواجه اند، از اهمیت بیشتری برخوردار است. نتایج این مطالعه حاکی از آن است که طراحی و به روزرسانی نظام بیمه تکمیلی باید نه صرفا به عنوان یک خدمت حمایتی، بلکه به مثابه ابزاری راهبردی در سیاست گذاری منابع انسانی نگریسته شود. این پژوهش همچنین زمینه ساز مطالعات آتی برای طراحی مدل های بومی رضایت شغلی مبتنی بر نظام بیمه ای در بخش دولتی است.

کلیدواژه ها:

بیمه درمانی تکمیلی ، رضایت شغلی ، رفاه سازمانی ، منابع انسانی ، امنیت شغلی