ارزیابی اثرات اکوتوریسم و گردشگری پایدار

اکوتوریسم یک واقعیت انکاناپذیر از زندگی مدرن به شمار می آید که آثار مثبت و منفی زیادی بر روی محیط زیست برجای می گذارد. امروزه پارک ها و مناطق حفاظت شده، کانونی برای اجرای فعالیت های تفریحی محسوب می شوند و با وجود محدودیتی که درون ساختار تفرج و گردشگری اعمال می شود، اما بیشتر شبکه های راه ها، گذرگاه ها، جاده ها، نگهبانی ها، اردوگاه ها و سایر تسهیلات هر یک دارای اثراتی هستند. اکوتوریسم بیشتر اثرات مستقیمی بر روی خاک، پوشش گیاهی، حیات وحش، منابع آبی، کیفیت هوا، سروصدا، وضعیت اجتماعی، اقتصادی، تغییر کاربری و پوشش زمین را در بر دارد. با توجه به نیاز روزافزون انسان به طبیعت و گردشگری و اثرات نامطلوب استفاده ی بیش از حد بر محیط زیست، لازم است که فرایند ارزیابی اثرات محیط زیستی در تعیین اثرات بالقوه گردشگری در مناطق حفاظت شده به کار گرفته شود. امروزه گردشگری تحت تاثیر رشد و توسعه، نوآوری های تکنولوژی و رشد همه جانبه سرمایه داری، گسترده ای جهانی یافته است. به گونه ای که به عنوان یکی از ارکان اصلی در معادلات اقتصادی بین المللی و یک فعالیت گسترده اقتصادی-اجتماعی شناخته شده است. یکی از پرکاربردترین نوع گردشگری اکوتوریسم یا طبیعت گردی است. با شناسایی شاخصه های توسعه اکوتوریسم می توان زمینه را برای توسعه اکوتوریسم فراهم نمود.

کلیدواژه ها:

محیط زیست ، اکوتوریسم ، گردشگری پایدار ، موانع گردشگری