سیاست گذاری آموزش با رویکرد مشارکتی چگونه می توان والدین را به شریک آموزشی تبدیل کرد
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 166
فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IRCMHS13_018
تاریخ نمایه سازی: 15 مرداد 1404
چکیده مقاله:
در دهه های اخیر، نظام های آموزشی در سراسر جهان دستخوش تغییرات بنیادینی شده اند که یکی از برجسته ترین آن ها، تغییر در نگرش نسبت به نقش والدین در فرآیند یاددهی-یادگیری است. در این راستا، سیاست گذاری آموزش با رویکرد مشارکتی به عنوان پاسخی علمی به نیازهای نوین آموزشی مطرح شده و تلاش می کند از طریق ایجاد بسترهای قانونی، فرهنگی و اجرایی، والدین را به عنوان شرکای اصلی در فرآیند تعلیم و تربیت دانش آموزان وارد میدان سازد. پژوهش حاضر با هدف تبیین الگوهای سیاست گذاری مبتنی بر مشارکت، تلاش دارد پاسخی علمی و مبتنی بر شواهد به این پرسش بنیادین ارائه دهد که چگونه می توان والدین را از جایگاه ناظر بیرونی، به کنشگر فعال در فرآیند آموزشی تبدیل کرد.در این راستا، ابتدا به بررسی نظریه های مشارکت والدین، سیاست گذاری آموزشی مشارکتی، و تجارب موفق جهانی در این زمینه پرداخته شده است. سپس با بهره گیری از رویکرد تحلیل محتوای کیفی و بررسی داده های میدانی، راهکارهایی برای توانمندسازی والدین، افزایش سرمایه اجتماعی خانواده ها، ایجاد پل ارتباطی موثر میان خانه و مدرسه، و ارتقای نقش معلمان به عنوان تسهیل گران این مشارکت پیشنهاد شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که تدوین سیاست های روشن، انعطاف پذیر و بومی سازی شده، در کنار آموزش مهارت های ارتباطی به والدین و معلمان، فراهم آوردن فرصت های تعامل هدفمند میان مدرسه و خانواده، و طراحی سازوکارهای بازخورد مستمر می تواند نقش والدین را از نقش منفعل به مشارکت گر فعال تغییر دهد. همچنین پژوهش نشان می دهد که سیاست گذاری مشارکتی زمانی به موفقیت خواهد رسید که مشارکت والدین نه صرفا به عنوان یک وظیفه، بلکه به عنوان یک حق و مسئولیت اجتماعی شناخته شود.این مقاله با تمرکز بر پیوند میان سیاست گذاری آموزشی و تقویت مشارکت والدین، به دنبال ارائه الگویی بومی و کاربردی برای نظام آموزشی ایران است؛ الگویی که در آن مدرسه نه صرفا به عنوان نهاد آموزشی، بلکه به عنوان محور تعاملات اجتماعی و تربیتی خانواده ها عمل می کند. در نهایت، پژوهش بر ضرورت تغییر نگرش مدیران، معلمان، والدین و سیاست گذاران آموزشی نسبت به مشارکت والدین تاکید می ورزد و بر این باور است که تحقق آموزش با کیفیت، بدون همراهی و مشارکت آگاهانه والدین، ممکن نیست.
کلیدواژه ها:
سیاست گذاری آموزشی ، مشارکت والدین ، آموزش مشارکتی ، نقش خانواده در آموزش ، رویکرد مشارکتی در تعلیم و تربیت
نویسندگان
سیدحسین حسینی فرد
دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت آموزش – دانشگاه آزاد واحد بردسکن،بردسکن ، ایران
سعید کرامتی تولائی
استادیار،گروه علوم تربیتی، واحد کاشمر،دانشگاه آزاد اسلامی، کاشمر،ایران