بررسی نگرش دانش آموزان ابتدایی نسبت به فعالیتهای غیر درسی ( فوق برنامه )

با توجه به پیشرفت جامعه بشری و گسترش وسایل ارتباط جمعی متا سفانه دانش آموزان از این امکانات و مواهب بشری نه در جهت ارتقاء علم و با لا بردن سطح دانش مرتبط با تحصیلات خود بلکه هرز دادن اوقات خود در زمینه فعالیتهای فوق برنامه بدون پشتیبانی وقت سپری می نمایند. از جمله مواردی که باعث کم رنگ شدن دروس نزد آنان شده است :۱- عدم همخوانی مطالب ارائه شده در کتب با مدیریت زمان۲- روش سنتی تدریس در کلاسها۳- محیط کسل کننده کلاسها و عدم انعطاف همکاران۴- عدم توجه به تفاوتهای فردی با توجه به مشغله مدرسین۵- پایین بودن سطح اطلاعات برخی همکاران و تمایل دانش آموزان به فعالیتهای غیر درسی۶- افزایش انتظارات والدین از دانش آموزان و گرایش گروهی از این عزیزان به فعالیتهای غیر درسی بعد از کاهش رغبت به درس و عدم توجه به خلاقیتهای خدادادی۷- بر آورده شدن نیازهای آنی و توام با لذت زود گذرمتاسفانه در حال حاضر در مدارس ما اگر فعالیت فوق برنامه ای لحاظ می شود دانش آموزان موظف می شوند که در چهارچوب برنامه های خشک و غیر قابل انعطاف درسی کمبودها را جبران نمایند. اگر در برنامه های غیر درسی دانش آموزان به این نکته پی ببرند که باید رفتار خود را ارزیابی کنند سبب خواهد شد که آنان به یک آرامش خاطر نسبت به خصوصیات اخلاقی و رفتاری خود برسند و علاوه بر آن خلاقیتشان شکوفا شده چو ن دیگر آن فشارهای زمانی در قالب برنامه ای خاص در این فعالیتها مد نظر نیست و تنش و اضطراب نیز کاهش یافته و دانش آموزان بایک فراغ خاطر دست به فعالیت می زنند

کلیدواژه ها:

دانش آموز ، برنامه فوق برنامه ، فعالیت ، خلاقیت ، اضطراب