بررسی رابطه خود ادراکی دانش اموزان و عزت نفس و تاثیر آن بر پیشرفت تحصیلی آنها

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین خودادراکی، عزت نفس و پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان است. خودادراکی، به عنوان ادراک فرد از توانایی ها و ویژگی های خویش، و عزت نفس، به عنوان ارزیابی کلی فرد از ارزش خود، دو سازه روانشناختی کلیدی هستند که نقش بسزایی در فرآیند یادگیری و عملکرد آکادمیک دانش آموزان ایفا می کنند. این پژوهش با رویکرد توصیفی-همبستگی، به دنبال تبیین چگونگی تاثیر این دو متغیر بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می باشد.نتایج مطالعات پیشین نشان می دهد که خودادراکی تحصیلی بالا با افزایش انگیزه، پشتکار و استفاده از راهبردهای یادگیری موثر همراه است که این امر به بهبود عملکرد تحصیلی منجر می شود. همچنین، عزت نفس بالا به دانش آموزان کمک می کند تا با اعتماد به نفس بیشتری با چالش های آموزشی روبرو شوند، از شکست ها درس بگیرند و در مسیر دستیابی به اهداف تحصیلی خود ثابت قدم باشند. یافته ها حاکی از آن است که بین خودادراکی، عزت نفس و پیشرفت تحصیلی، همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد؛ به این معنی که با افزایش خودادراکی و عزت نفس، پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نیز افزایش می یابد.مفاهیم نظری و کاربردی این پژوهش بر اهمیت توجه به ابعاد روانشناختی دانش آموزان در کنار جنبه های شناختی تاکید دارد. معلمان، مشاوران و والدین با تقویت خودادراکی مثبت و ارتقاء عزت نفس در دانش آموزان، می توانند زمینه ساز موفقیت های تحصیلی و رشد همه جانبه آنان شوند. این پژوهش، بینش های ارزشمندی را برای طراحی مداخلات آموزشی و پرورشی موثر به منظور بهبود عملکرد تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

خودادراکی ، عزت نفس ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان