ارزیابی تاثیر آموزش در محیط های باز و طبیعت بر شادابی و تمرکز دانش آموزان

هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر آموزش در محیط های باز و طبیعی بر میزان شادابی و تمرکز دانش آموزان بوده است. با توجه به رشد روزافزون نگرانی ها درباره کاهش تماس کودکان و نوجوانان با طبیعت و افزایش مشکلات توجه و تمرکز، ضرورت بررسی راهکارهای جایگزین آموزشی احساس می شود. این مطالعه از روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل استفاده کرده است. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره متوسطه بوده و نمونه گیری به صورت تصادفی خوشه ای انجام شد. ابزارهای جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه شادابی آکسفورد و آزمون توجه پایدار بورن بوده است. یافته ها نشان داد که آموزش در محیط های باز و طبیعی تاثیر معناداری بر افزایش شادابی (p<۰.۰۱) و بهبود تمرکز (p<۰.۰۱) دانش آموزان داشته است. همچنین، مشاهده شد که این تاثیرات در طول زمان پایدار بوده و حتی پس از بازگشت به کلاس های سنتی نیز ادامه یافته است. نتایج این پژوهش بر اهمیت ادغام آموزش در فضای باز در برنامه های درسی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش در محیط باز ، آموزش طبیعی ، شادابی دانش آموزان ، تمرکز ، محیط های یادگیری