تحلیل استعاره­ های مفهومی واژه «آیه» در قرآن

نظریه استعاره مفهومی به عنوان یکی از مهم‎ترین نظریه­های زبان­شناختی با برقراری نگاشت میان دو حوزه مبدا و مقصد عمل می کند و از حوزه حسی و شناخته‎شده برای فهم حوزه کمتر شناخته­شده بهره می­جوید. استعاره­هایی که در ارتباط با واژه آیه مطرح شده­اند، با ساختاربخشی جزئی، آن را از ابعاد مختلفی در کانون توجه قرار می­دهند. هر استعاره با متمرکزشدن بر یک جنبه از مفهوم «آیات» به ما اجازه میدهد یک جنبه از مفهوم آیه را به واسطه مفهوم دیگری مانند ابزار، باران، کالا یا قصه که با وضوح بیشتری تعریف شده است، درک کنیم. استعاره مرتبط با ابزار، مفهوم سیستم از معنای آیه را برای درک کارکرد و پیامدهای آن روشن می­سازد. استعاره قصه، ظرفیت آیات در برجستگی محتوا را به تصویر می­کشد و استعاره باران، پیشروی آیات به سوی هدف مد نظر نشان میدهد. استعاره کالا نیز هشداری به مخاطبان در جهت تبدیلنشدن به تاجرانی زیان­دیده در صورت استفاده نادرست از آیات است. همپوشانیای که میان این استعاره­ها وجود دارد، پیدایش تدریجی یک سطح را نشان میدهد. این همپوشانی به دلیل وجود تضمن­های استعاری است که استعاره­های آیه را به یکدیگر پیوند میدهد و آنها را با یکدیگر منسجم می­سازد.

کلیدواژه ها:

استعاره مفهومی ، آیه ، ابزار ، باران ، کالا ، قصه