جایگاه سلامت و تربیت بدنی در برنامه درسی ملی نظام آموزش و پرورش کشور

امروزه ورزش کردن و داشتن فعالیتهای بدنی مستمر در عصر حاضر که تکنولوژیهای کامپیوتری جدید زمان زیادی از وقت ما را میگیرند و فعالیت بدنی ما را کمتر میکنند در یادگیری و سلامت دانش آموزان اهمیت بیشتری پیدا می.کند بسیاری از معلمان با تجربه در رشته تربیت بدنی اعتقاد دارند که بهبود وضعیت جسمانی بچه ها را باهوشتر ساخته و از این رو بهتر میتوانند در روند آموزش قرار گیرد. تحقیق حاضر به روش توصیفی – تحلیلی و با بررسی منابع کتابخانه ای به بررسی جایگاه سلامت و تربیت بدنی در برنامه درسی ملی نظام آموزش و پرورش کشور پرداخته است. حوزه سلامت و تربیت بدنی به دنبال برقراری سلامت کامل جسمی و روانی دانش آموزان به عنوان امانت الهی و بکارگیری رو شهای درست انجام فعالیت جسمانی، ارتقای توانایی های بدنی و حرکتی، تبیین رو شهای تفریحی سالم و ترویج بهداشت و اصول سالم زیستن و پیشگیری از ایجاد بیماری و اختلال و معلولی تهای اندامی و توانمندسازی افراد در تسلط بر رفتار خود و حفظ سلامت است. در برنامه درسی ملی جمهوری اسلامی ایران، حوزه یادگیری «سلامت و تربیت بدنی» به عنوان یک عامل اساسی برای توسعه فردی و اجتماعی دانش آموزان در نظر گرفته شده است. این حوزه شامل دو زیرحوزه اصلی «سلامت و بهداشت» و «تربیت بدنی، ورزش و تفریحات سالم» است و هدف آن پرورش انسان های سالم و توانمند از نظر جسمی، روانی، اجتماعی و معنوی است.

کلیدواژه ها:

سلامت و تربیت بدنی ، برنامه درسی ملی ، نظام آموزش و پرورش کشور.