مدل ساختاری سلامت روان بر اساس استرس شغلی : نقش میانجی گری رضایت شغلی و نقش تعدیل کننده سابقه شغلی در کارکنان شرکت بهره برداری نفت و گاز آغاجاری

مقدمه: استرس شغلی عکس العملی روانی- فیزیولوژیک است و زمانی فرد آن را تجربه می کند که توانایی های کاری فرد با انتظارات شغلی منطبق نباشد. تجربه استرس شغلی مزمن بر جنبه های روان شناختی و سلامت عمومی فرد موثر است. هدف از پژوهش حاضر پیش بینی سلامت روان بر اساس استرس شغلی با میانجی گری رضایت شغلی و نقش تعدیل کننده سابقه شغلی در کارکنان شرکت بهره برداری نفت و گاز آغاجاری بود. روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه توصیفی- همبستگی در سال ۱۴۰۲ (۲۰۲۳) در شهر آغاجری بود. جامعه آماری، تمامی ۸۰۰ نفر کارکنان ستادی شرکت بهره برداری نفت و گاز آغاجاری بودند. نمونه گیری بر اساس جدول کرجسی و مورگان و لیست اسامی ۲۶۰ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انجام شد. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ، پرسشنامه استرس شغلی هلریگال، پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا، پرسشنامه سابقه شغلی استفاده شد. تحلیل داده ها با روش تحلیل معادلات ساختاری و نرم افزار PSS-۲۷  و AMOS-۲۵ انجام شد. نتایج: یافته هانشان داد مدل ارائه شده از برازش مطلوب برخوردار بود و تمامی مسیرهای مستقیم و غیر مستقیم بین استرس شغلی با سلامت روان از طریق رضایت شغلی در کارکنان معنی دار بود. همچنین سابقه کاری، رابطه استرس شغلی با رضایت شغلی و رضایت شغلی با سلامت روان را تعدیل کرد. نتیجه گیری: استرس شغلی نه تنها به طور مستقیم بر سلامت روانی تاثیر می گذارد، بلکه عوامل میانجی گری مانند رضایت شغلی و عوامل تعدیل کننده مانند سابقه شغلی می توانند این تاثیرات را تقویت یا تضعیف کنند. لذا سیاست های کاری با در نظر گرفتن متغیرهای مطالعه شده در این پژوهش می توانند بهبود سلامت کارکنان، به ویژه در مشاغل پر استرس را فراهم نمایند.

کلیدواژه ها:

mental health ، job stress ، job satisfaction ، job history ، سلامت روانی ، استرس شغلی ، رضایت شغلی ، سابقه شغلی