مدل برنامه ریزی راهبردی پدافند رسانه ای در جمهوری اسلامی ایران

هرگونه سیاست گذاری و برنامه ریزی راهبردی مقابله با تهدیدات رسانه ای مستلزم توجه به نحوه عملکرد تهدیدات نوین رسانه ای و در نظر گرفتن ملاحظات مدیریتی در سازمان های رسانه ای است. پژوهش حاضر باهدف یافتن الگویی برای برنامه ریزی راهبردی پدافند رسانه ای در کشور و اعتبارسنجی آن صورت پذیرفت. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ نوع داده، آمیخته اکتشافی است. جامعه آماری شامل، پژوهشگران، کارشناسان و مدیران در عرصه رسانه ها و متخصصین حوزه دفاعی هستند. در هر دو بخش کمی و کیفی این پژوهش از نمونه گیری هدفمند استفاده شد. به منظور جمع آوری داده ها در بخش کیفی، با تعداد ۱۴ نفر از جامعه آماری مصاحبه انجام شد. در تجزیه وتحلیل داده ها در بخش کیفی از روش تحلیل مضمون استفاده شد و داده ها با استفاده از نرم افزار مکس کیودا کد گذاری گردید. در بخش کمی پژوهش، نتایج بخش کیفی با ارائه پرسشنامه و بکارگیری روش دلفی بصورت دو دور متوالی اعتبار سنجی شد. در بخش کیفی پژوهش شش مضمون اصلی شامل، شناخت تهدیدات نوین رسانه ای، بایستگی های دفاع رسانه ای در گستره دفاع همه جانبه، الزامات برنامه ریزی راهبردی رسانه ای، وضع، تقویت و رفع تعارض قوانین دفاع رسانه ای، ضعف های ساختار و نظام رسانه ای، پیوست فرهنگی و جامعه پذیری مدل به منظور تدوین الگوی پژوهش حاضر استخراج شد. در بخش کمی پژوهش مدل تدوین شده مورد اعتبارسنجی قرار گرفت، نتایج نشان داد علی رغم حذف برخی از زیرمولفه ها، کلیه مولفه های استخراج شده و درنهایت مدل پژوهش مورد تائید می باشد.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی راهبردی ، الگوی مدیریت راهبردی رسانه ای ، پدافند رسانه ای ، رویکردهای نوین جنگی ، جنگ رسانه ای