تحلیل تاثیر بهکارگیری هوش مصنوعی بر دقت گزارش گری مالی، کارایی حسابرسی و کاهش عدم تقارن اطلاعاتی با استفاده از مدل یکپارچه TOE -TAM -RDT در چارچوب حاکمیت کلاندادهها

این پژوهش با هدف بررسی عوامل موثر بر پذیرش هوش مصنوعی در حسابداری و حسابرسی و تحلیل پیامدهای آن بر عملکرد سازمانی در ایران انجام شده است. با بهرهگیری از مدل مفهومی مبتنی بر چارچوبهای TAM ، TOE و RDT ، دادههای ۳۳۸ پاسخدهنده از طریق پرسشنامه جمعآوری و با مدل سازی معادلات ساختاری (PLS-SEM) تحلیل شد. نتایج نشان داد که مزیت نسبی، حمایت مدیریت و آمادگی فناوری تاثیر معناداری بر پذیرش AI دارند. همچنین، پذیرش AI موجب بهبود دقت گزارشگری، افزایش کارایی حسابرسی و کاهش عدم تقارن اطلاعاتی میگردد. نقش تعدیل گر حاکمیت داده نیز در این روابط تایید شد.

کلیدواژه ها:

پذیرش فناوری ، چارچوب TOE ، مدل TAM ، نظریه وابستگی به منابع