پیشبینی کیفیت زندگی براساس مهارت های ارتباطی، تابآوری و امید به زندگی

هدف از این پژوهش، پیش بینی کیفیت زندگی دانشجویان دانشگاه بوعلی سینا همدان براساس مهارت های ارتباطی، تاب آوری و امید به زندگی است. تحلیل داده ها در چند بخش آمار توصیفی، آزمون پیش فرضهای آمار پارامتریک و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره) توسط نرم افزار SPSS-۲۶ انجام شد. براساس جدول آماری، کیفیت زندگی با مهارتهای ارتباطی، تاب آوری و امید به زندگی در سطح ۰۱/۰ رابطهی مثبت و معناداری دارد. در این پژوهش نشان داده شد که کیفیت زندگی رابطهی معنادار و مثبتی با متغیرهای تاب آوری و امید به زندگی دارد. مهارت های ارتباطی تاثیر مثبت اما غیر مستقیم در کیفیت زندگی دارد که می تواند نشان دهنده ی تاثیر بر سایر عوامل مانند تابآوری و امید به زندگی باشد.

کلیدواژه ها:

پیشبینی ، کیفیت زندگی ، مهارت ارتباطی ، تاب آوری ، امید به زندگی