نقش معلم در شناسایی و مدیریت دانش آموزان با نیازهای ویژه (از اختلالات یادگیری تا تیزهوشی)

نظام های آموزشی فراگیر، زمانی معنا پیدا می کنند که به تفاوت های فردی دانش آموزان توجه جدی شود. در این میان، معلمان به عنوان بازیگران کلیدی تعلیم و تربیت، نقشی بی بدیل در شناسایی و هدایت دانش آموزان با نیازهای ویژه ایفا می کنند؛ از جمله دانش آموزانی با اختلالات یادگیری همچون نارساخوانی، نارسانویسی و اختلال ریاضی، تا دانش آموزان تیزهوش که به محرک های پیچیده تر و غنی تری نیاز دارند. شناسایی صحیح این طیف از دانش آموزان مستلزم شناخت نشانه های اولیه، تعامل نزدیک با خانواده ها و بهره گیری از ابزارهای ارزیابی غیررسمی و رسمی است. معلمان با طراحی برنامه های آموزشی متنوع، تنظیم انتظارات واقع بینانه، استفاده از شیوه های تدریس انعطاف پذیر و مدیریت محیط یادگیری، می توانند زمینه پرورش ظرفیت های هر دانش آموز را فراهم سازند. این مقاله، با تمرکز بر دو طیف اصلی نیازهای ویژه، به تحلیل نقش چندوجهی معلمان در مسیر شناسایی و پاسخ دهی اثربخش به این تفاوت ها می پردازد و پیشنهادهایی عملی برای مدیریت این دانش آموزان در کلاس ارائه می دهد.واژگان کلیدی: نیازهای ویژه، اختلالات یادگیری، تیزهوشی