تاثیر کشاورزی پایدار بر توسعه گردشگری روستایی

تحقیق حاضر با هدف بررسی نقش و تاثیر کشاورزی پایدار بر توسعه گردشگری روستایی انجام شده است. کشاورزی پایدار به عنوان الگویی نوین در بهره برداری از منابع طبیعی، رویکردی است که می توانید همزمان با حفاظت از محیط زیست، ارتقاء بهره وری اقتصادی و تقویت جامعه محلی کنید. از سوی دیگر، گردشگری روستایی به عنوان ابزاری برای تنوع بخشی و اقتصاد منطقه روستایی، افزایش درآمد خانوارهای روستایی، حفظ سنت ها و تهیه میان فرهنگیان کمیاب می کنید. این پژوهش با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و بررسی منابع علمی مطرح، به تحلیل مفهومی ارتباط این دو حوزه پرداخته و استان مازندران را به عنوان مطالعه موردی و نمونه در نظر گرفته است. یافته ها نشان می دهند که کشاورزی پایدار با ارتقاء کیفیت محیط زیست، افزایش جذابیت های طبیعی و فرهنگی، و ایجاد فرصت های شغلی جدید، زمینه ساز گردشگران و توسعه پایدار در مناطق روستایی می شود. همچنین چالش هایی همچون نبود آموزش کافی، کمبود زیرساخت ها و مقاومت فرهنگی در برخی مناطق وجود دارد که نیازمندی سیاست گذاری دقیق و حمایت نهادهای مرتبط است. در نهایت، نتیجه این پژوهش تثبیت می کند که همافرایی بین کشاورزی پایدار و گردشگری روستایی می تواند به عنوان راهبردی کارآمد در توسعه نیاحیه روستایی مدنظر قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

کشاورزی پایدار ، گردشگری روستایی ، توسعه پایدار ، محیط زیست ، مازندران