آثار عدم حضور خوانده در جلسه دادرسی مدنی

هدف از طرح دعاوی و محاکمات،احقاق حق در امور مدنی است و شنیدن اظهارات طرفین و سپس صدور حکم در قضاوت اصل می باشد. حضور طرفین دعوی(خوانده و خواهان) در جلسه دادگاه بخصوص جلسه اول و استماع اظهارات شفاهی آنان و حتی بحث و مناظره اصحاب دعوا، به قاضی برای کشف حقیقت و رسیدن به واقع کمک شایانی می کند. از این رو جلسه اول دادرسی در حکم پله اول نردبان است، اگر درست اجرا گردد دادرسی تا مراحل پایانی به راحتی و با موفقیت پیش می رود وگرنه شاید بتوان گفت علت بسیاری از نواقص پرونده ها و ارجاع به دادگاه تجدیدنظر و اطاله دادرسی همین مسامحه کاری ها در مرحله جلسه اول دادرسی می باشد.در صورت حضور خوانده در یکی از جلسات دادگاه یا ارسال حتی یک لایحه یا در صورت واقعی بودن ابلاغ، حتی اگر خوانده در هیچ یک از جلسات دادگاه حاضر نشده باشد و لایحه هم نفرستاده باشد ، موجب حضوری بودن حکم خواهد شد . با توجه به این شرایط ، قاضی پرونده در زمان صدور رای باید توجه کند در صورت جمع بودن هر سه شرط، حکم غیابی صادر کند . در این پژوهش ضمن توجه به قواعد کلی آئین مدنی،عمدتا به مسائل وتکنیکهای اقامه دعوای طرفین بخصوص"خوانده"توجه شده از این رو، پژوهش حاضر ضمن بیان هدف کلی" آثار عدم حضور خوانده در جلسه دادرسی مدنی" برای تبیین آن به طرح پرسشهای پژوهش پرداخته و با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی، به نحوه دادرسی وابلاغ واقعی وقانونی احکام، عدم حضور خوانده در جلسه اول و دیگرجلسات، همراه با بیان آثار آن با فرض ابلاغ واقعی وقانونی پرداخته و درنتیجه پژوهش مشخص گردید که؛ اولین جلسه دادرسی دارای امتیازاتی است که جلسات بعدی دادرسیفاقد این امتیازات است.

کلیدواژه ها:

رای غیابی ، واخواهی ، عذر موجه ، پیامدهای حقوقی