طراحی مدل اولویت بندی پروژه های عمرانی شهرداری با رویکرد مشارکت شهروندی

پژوهش حاضر با هدف بهینه سازی نظام اولویت بندی پروژه های عمرانی شهری از طریق به کارگیری روش تصمیم گیری چندمعیاره TOPSIS و رویکرد مشارکتی انجام شده است. در این مطالعه، علاوه بر شاخص های فنی و مالی، معیارهای اجتماعی مانند محرومیت منطقه، سطح مشارکت اجتماعی و فوریت اجرایی نیز به عنوان معیارهای کلیدی در نظر گرفته شده اند تا عدالت فضایی و کارآمدی تخصیص منابع بهبود یابد. نتایج تحلیل نشان می دهد پروژه هایی که این معیارها را به طور همزمان پوشش داده اند، در صدر فهرست اولویت ها قرار دارند و میانگین تحقق پروژه های برتر به ۷۵ درصد می رسد. این یافته ها در هماهنگی با پژوهش های پیشین داخلی و خارجی است که نقش مشارکت فعال شهروندان و تلفیق روش های کمی و کیفی را در افزایش رضایت عمومی، اعتماد به مدیریت شهری و تحقق موفق پروژه ها تایید کرده اند. همچنین، تحلیل ها بیانگر این است که رویکردهای تلفیقی و بومی سازی شده در فرآیندهای تصمیم گیری، نسبت به مدل های سنتی اثرگذاری بیشتری دارند و می توانند به عدالت در توزیع فرصت ها و توسعه پایدار شهری کمک کنند. بر این اساس، ارتقای شفافیت، افزایش مشارکت مردمی و توجه ویژه به مناطق محروم از مهم ترین عوامل موفقیت در اجرای پروژه های عمرانی محسوب می شوند. این پژوهش پیشنهاد می کند که شهرداری ها و سازمان های مرتبط با مدیریت شهری، با توسعه و بهره گیری از مدل های چندمعیاره مشارکتی و استفاده از فناوری های نوین دیجیتال، فرآیند تصمیم گیری را بهبود بخشیده و ضمن ارتقای عدالت اجتماعی، بهره وری منابع را به حداکثر برسانند. نتایج این تحقیق می تواند راهگشای سیاست گذاران و مدیران شهری در جهت برنامه ریزی استراتژیک و مدیریت پایدار پروژه های عمرانی باشد و به تحقق اهداف توسعه پایدار در سطح محلی کمک کند.

کلیدواژه ها:

پروژه های عمرانی ، شهرداری ، اولویت بندی ، مشارکت شهروندی ، تصمیم گیری چندمعیاره ، حکمرانی شهری