بررسی تاثیر ذهنیت فلسفی و خودکارآمدی بر سواد هوش مصنوعی معلمان دوره ی دوم ابتدایی ناحیه ی ۳ شهر کرمانشاه

زمینه و هدف: با گسترش روزافزون فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی ناگزیر از تحول در رویکردهای دانشی، نگرشی و مهارتی هستند. در این میان، سواد هوش مصنوعی به عنوان یک ظرفیت کلیدی برای معلمان محسوب می شود که می تواند با ویژگی های روان شناختی و ذهنی آنان ازجمله ذهنیت فلسفی و خودکارآمدی مرتبط باشد. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر ذهنیت فلسفی و خودکارآمدی بر سواد هوش مصنوعی معلمان دوره ی دوم ابتدایی ناحیه ی ۳ شهر کرمانشاه بود. روش شناسی: این مطالعه از نظر هدف کاربردی، و از حیث روش توصیفی-همبستگی با رویکرد کمی است. جامعه ی آماری شامل ۲۵۲ نفر از معلمان دوره ی دوم ابتدایی ناحیه ی ۳ شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود. نمونه ای به حجم ۱۴۳ نفر با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای و بر پایه نرم افزار GPower-۴ انتخاب شد. برای گردآوری داده ها از سه ابزار استاندارد شامل پرسشنامه ذهنیت فلسفی (جهانگیری، ۱۳۹۳)، خودکارآمدی معلمان (وو و ژان، ۲۰۱۷) و سواد هوش مصنوعی (نگ و همکاران، ۲۰۲۴) استفاده شد. تحلیل داده ها با بهره گیری از آزمون های آماری همبستگی و رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS-۲۹ انجام گرفت. یافته ها: نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که متغیرهای ذهنیت فلسفی و خودکارآمدی، هردو اثر مثبت و معناداری بر سواد هوش مصنوعی معلمان دارند. به بیان دیگر، هرچه میزان ذهنیت فلسفی و سطح خودکارآمدی معلمان افزایش یابد، میزان سواد آن ها در زمینه ی هوش مصنوعی نیز ارتقا می یابد. ضرایب معناداری و ضریب اثر این متغیرها نشان دهنده تاثیر مستقل و قابل توجه هر کدام در پیش بینی سواد هوش مصنوعی بودند. نتیجه گیری: یافته های پژوهش بر اهمیت توانمندسازی ذهنی و روان شناختی معلمان در زمینه پذیرش و بهره گیری از فناوری های نوین آموزشی تاکید دارد. تقویت ذهنیت فلسفی و خودکارآمدی، می تواند راهبرد موثری برای ارتقاء سطح سواد هوش مصنوعی و در نتیجه، آمادگی معلمان برای مواجهه با تحولات آموزشی مبتنی بر فناوری باشد.

کلیدواژه ها:

ذهنیت فلسفی ، خودکارآمدی ، سواد هوش مصنوعی