بررسی نقش میانجی فرسودگی شغلی در رابطه، فلات زدگی شغلی با سکوت سازمانی

پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش میانجی فرسودگی شغلی در رابطه فلات زدگی شغلی با سکوت سازمانی صورت گرفت. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش و ماهیت توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کارکنان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی است. برای تعیین حجم نمونه از روش کوکران استفاده شد، بر این اساس تعداد ۱۱۳ نفر به روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب گردیدند. به منظور گردآوری داده های پژوهشی از پرسش نامه پرسشنامه فلات زدگی شغلی میلیمن (۱۹۹۲)، پرسشنامه سکوت سازمانی ون داین (۲۰۰۳) و پرسشنامه مسلش و جکسون (۱۹۸۶) استفاده شد. برای سنجش روایی، از روایی محتوا و تحلیل عامل تائیدی و به منظور سنجش پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. میزان آلفای کرونباخ فرسودگی شغلی، سکوت سازمانی و فلات زدگی شغلی به ترتیب ۸۶/۰، ۸۵/۰ و ۸/۰ محاسبه گردید. تجزیه و تحلیل اطلاعات با روش معادلات ساختاری با رویکرد روش حداقل مربعات جزئی و نرم افزار Amos انجام گرفت. نتایج پژوهش حاکی از رابطه مثبت و معنادار فلات زدگی شغلی با فرسودگی شغلی ( ضریب مسیر ۸۲/۰) و رابطه مثبت و معنادار فلات زدگی شغلی با سکوت سازمانی (ضریب مسیر ۱۹/)۰ است. با توجه به تایید اثر فلات زدگی شغلی بر فرسودگی شغلی و همچنین فرسودگی شغلی بر سکوت سازمانی می توان گفت فرسودگی شغلی، رابطه فلات زدگی شغلی و سکوت سازمانی (اثر غیرمستقیم ۹۴/۰) را میانجی گری می نماید.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، سکوت سازمانی ، فلات زدگی شغلی ، جهاد دانشگاهی خراسان رضوی