اثر میانجی بیگانگی کاری در رابطه بین بی عدالتی سازمانی و بطالت اجتماعی (مورد مطالعه: معاونت فرهنگی و دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی)

چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر میانجی بیگانگی کاری در رابطه بین بی عدالتی سازمانی و بطالت اجتماعی صورت گرفت. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از منظر روش و ماهیت اجرا توصیفی - پیمایشی است. جامعه آماری کلیه ۸۷ کارمند معاونت فرهنگی و دانشجویی دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی بود که تعداد ۷۵ نفر با استفاده از فرمول کوکران به عنوان نمونه آماری انتخاب گردیدند. روش نمونه گیری تصادفی ساده بود. اطلاعات موردنیاز در بخش نظری از طریق مطالعات کتابخانه ای و داده های موردنیاز در جهت آزمون فرضیه های تحقیق از طریق توزیع پرسش نامه بیگانگی کاری صداقتی فرد (۱۳۸۸)، پرسش نامه عدالت سازمانی کالکیت (۲۰۰۱) و پرسش نامه بطالت اجتماعی جورج (۱۹۹۲)، جمع آوری گردید. جهت سنجش روایی پرسش نامه ها از روایی صوری و روایی تاییدی و جهت پایایی پرسش نامه ها از ضریب آلفای کرونباخ استفاده گردید که نتایج نشان از تایید پایایی پرسش نامه ها بود. میزان آلفای کرونباخ بطالت اجتماعی، بی عدالتی سازمانی و بیگانگی کاری به ترتیب ۹۰/۰، ۸۰/۰ و ۸۲/۰ محاسبه گردید. در پژوهش حاضر برای تجزیه و تحلیل داده های به دست آمده از مدل معادلات ساختاری و نرم افزار Amos ۲۴ استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از این است که بین بی عدالتی سازمانی و بیگانگی کاری با بطالت اجتماعی رابطه مثبت و معناداری برقرار می باشد. همچنین بین بی عدالتی سازمانی و بیگانگی کاری رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. علاوه بر این بیگانگی کاری رابطه بین بی عدالتی سازمانی و بطالت اجتماعی را به صورت جز ئی میانجی گری می کند.

کلیدواژه ها:

بطالت اجتماعی ، بی عدالتی سازمانی ، بیگانگی کاری ، دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی