تاثیر آزمون های عملکردی سازنده گرایی پیشرفت ریاضی دانش آموزان ابتدایی

امروزه توجه بیشتر معطوف به این است که چگونه فراگیران دانش را تفسیر می کنند و به کار می گیرند تا مسائل را حل کنند . این گونه مهارت ها با آزمون های عینی و سنتی قابل سنجش نیستند .انجام یک فعالیت مربوط به درس علوم ، دفاع از شیوه ی حل مسئله ، بر گزاری یک تاتر دانش آموزی ، تولید روزنانه دیواری برای مدرسه ، تعمیر قفل و دستگیره در کلاس یا شرکت در ساختن یک قفسه ی کتاب برای کلاس ، همه نمونه هایی از تکالیف عملکردی هستند . تفاوت این نوع تکالیف با تکالیف روز مره و سنتی کلاس ، مثل تفاوت امتحان عملی رانندگی است با امتحان آیین نامه با وقتی فرد در حین رانندگی مورد قضاوت قرار می گیرد با زمانی که امتحان آیین نامه ی رانندگی را می دهد .به زبان ساده ، تکالیف و آزمون های عملکردی ، آموخته های فراگیر را در حیطه های مختلف در عمل به کار می گیرد و فراگیر طی انجام آن ، نشان می دهد تا چه اندازه در کاربرد آموخته ها تواناست .اگر پرورش توانایی کاربرد آموخته ها در دانش آموزان از اهداف برنامه ی آموزشی است ، دانش آموزان باید در این حیطه هم ارزشیابی شوند .سنجش عملکرد دانش آموز از طریق درگیر کردن او در تکالیف عملی ، چیزی فرا تر از تعاریف سنتی ، مثلا حفظ کردن و کنفرانس دادن در کلاس است. این نوع سنجش به هر نوع فعالیت یا کار خلاقانه ی دانش آموز می پردازد که از طریق آن می تواند آن چه را آموخته است ، به نمایش بگذارد یا بیان کند . تکالیف عملی می تواند به صورت تکالیفی باشد که در زمان کوتاه یا طولانی قابل انجام است .

کلیدواژه ها:

آزمون های عملکردی سازنده گرایی ، پیشرفت ریاضی ، دانش آموزان ابتدایی ، حل مسئله