اهمیت توجه به رویکرد تربیتی در دروس معارف اسلامی

دین اسلام به منزله آخرین دین آسمانی، در تعالیم خود توجه و اهتمامی ویژه به ترتیب انسان ها داشته است. توجه به ترتیب دینی و اخلاقی از دیدگاه اسلام، همواره به مثابه اصلی مهم و اساسی در سعادت انسان ها و نیز دور ماندن آنها از گناهان و ناپاکی ها؛ مورد توجه بوده و هست. در کشور ما آموزش و پرورش برای توجه به این اصل مهم و اساسی، در مقاطع تحصیلی، برنامه های درسی متنوع و متعددی تدارک دیده است. در این میان مقطع متوسطه به دلیل ویژگی های فراگیران آن و نیز اهمیتی که این مقطع به لحاظ طیف جنبه های گوناگون کارکردی (از جمله پرورش علمی یا اخلاقی و آموزش عمومی یا تخصصی) که بر عهده دارد، هدایت اسلامی، هدایتی برای رشد و تعالی همه ابعاد وجودی و گرایش های فطری است و درشخصیت یکپارچه آدمی تحقق می یابد. تنوع موضوعات دینی که شامل موضوعات اعتقادی، اخلاقی، عرفانی، رفتار و آداب، سلوک عبادی و برنامه های اجتماعی است، از یک طرف ساحت های وجودی انسان و از طرف دیگر، تنوعی در روش ها ایجاد می کند که در آموزش های دیگر کمتر می توان سراغ آن را گرفت اما از آنجا که هدف تعلیم وتربیت «رشد» انسان است و رشد او جز از طریق تلاش و کوشش خود او میسر نیست، رویکرد جهت دهنده به همه روش ها، «رویکرد فعال» است. انتخاب این رویکرد تعلیمی و تربیتی با رویکرد انتخاب شده در درس، یعنی «رویکرد فطرت گرا»، هماهنگ و متناسب است. در این رویکرد، مخاطب با مجموعه توانایی ها، استعدادها و گرایش ها، مهارت ها و ویژگی های شخصی خود حضور دارد و از همه آن ها در جهت کمال خود بهره می برد.

کلیدواژه ها:

رویکرد تربیتی ، دروس معترف اسلامی ، دین اسلام ، تعلیم و تربیت ، رشد و تعالی