چالش ها و فرصت های بازآرایی نقش معلم و دانش آموز در نظام های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی و یادگیری شخصی سازی شده

تحول دیجیتال در دهه های اخیر، ساختارهای سنتی آموزش و پرورش را به طور بنیادین دگرگون کرده و ضرورت بازنگری در مفاهیم، اهداف، و روش های آموزشی را بیش از پیش برجسته ساخته است. مقاله ی حاضر، با رویکردی مروری، به تحلیل و بررسی پژوهش ها و دیدگاه های علمی منتشرشده در زمینه تاثیر فناوری های نوین آموزشی بر فرایند یادگیری، رشد شناختی، و پرورش مهارت های فردی و اجتماعی دانش آموزان می پردازد. یافته های حاصل از مرور متون علمی نشان می دهد که ابزارهای دیجیتال نظیر آموزش مجازی، پلتفرم های یادگیری تطبیقی، واقعیت افزوده، و هوش مصنوعی آموزشی، موجب تحول در نقش دانش آموز از دریافت کننده ی منفعل دانش به یادگیرنده ی فعال، خلاق و مشارکت جو شده اند.مطالعات مروری نشان می دهند که بهره گیری هوشمندانه از فناوری می تواند به تقویت مهارت های قرن بیست و یکم نظیر تفکر انتقادی، خودتنظیمی، همکاری مجازی و سواد دیجیتال کمک کند و در عین حال، انگیزش تحصیلی و مشارکت ذهنی دانش آموزان را افزایش دهد. با این حال، مرور منابع داخلی و خارجی حاکی از آن است که استفاده ناآگاهانه یا نابرابر از فناوری می تواند منجر به بروز چالش هایی نظیر افت تعاملات انسانی، افزایش انزوای اجتماعی، شکاف دیجیتال و وابستگی بیش ازحد به ابزارهای فناورانه گردد. بدین ترتیب، مقاله بر این نکته تاکید دارد که موفقیت در بهره برداری از ظرفیت های تحول دیجیتال در آموزش، مستلزم طراحی سیاست های آموزشی جامع، تربیت معلمان توانمند در حوزه فناوری، و فراهم سازی زیرساخت های لازم برای دسترسی عادلانه دانش آموزان به فناوری است.نتیجه این مرور تحلیلی آن است که تحول دیجیتال نه تنها فرصت های نوینی برای رشد و یادگیری دانش آموزان فراهم کرده، بلکه چالش هایی عمیق و چندلایه را نیز پیش روی نظام های آموزشی قرار داده است. بنابراین، بازاندیشی در نقش مدرسه، معلم و یادگیرنده و طراحی رویکردهای ترکیبی در آموزش (حضوری مجازی) از ملزومات اجتناب ناپذیر عصر جدید محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، تحول نقش معلم ، یادگیری شخصی سازی شده ، فناوری های نوین آموزشی.