تحلیل کارکرد حافظه معنوی در فرایند یادگیری های پایدار

این پژوهش با هدف تحلیل نقش حافظه معنوی در تقویت یادگیری های پایدار و عمیق در محیط های آموزشی طراحی شده است. حافظه معنوی به عنوان ظرفیت روانی-شناختی برای حفظ، بازیابی و معنا بخشی به مفاهیم اخلاقی، دینی و فرهنگی، یکی از مولفه های مغفول در مدل های یادگیری متعارف است.روش پژوهش حاضر کیفی-تحلیلی بوده و با بهره گیری از رویکرد تحلیل مضمون و نمونه گیری هدفمند از متون قرآنی، ادبیات تربیتی و تجربه های معلمان، به استخراج الگوهای کارکردی حافظه معنوی پرداخته شده است. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با متخصصان آموزش دینی و روان شناسان تربیتی گردآوری، و با مدل تحلیل سه سطحی (مضمون سطحی، میانی و عمیق) بررسی شده اند.نتایج نشان می دهند که حافظه معنوی نه تنها سبب تثبیت مفاهیم یادگیری در سطح شناختی می شود، بلکه به ارتقای معنا، انگیزه درونی و انسجام ارزشی در دانش آموزان منجر می گردد. همچنین این حافظه نقش مهمی در هم افزایی یادگیری های جدید با تجربه های زیسته فرد و مفاهیم فرهنگی ایفا می کند.پژوهش پیشنهاد می کند که در طراحی برنامه های درسی و راهبردهای تدریس، توجه نظام مند به حافظه معنوی می تواند به پایداری بیشتر یادگیری، تعمیق فرآیندهای شناختی و ارتقای اخلاق آموزشی بینجامد.

کلیدواژه ها:

حافظه ، یادگیری ، حافظه معنوی ، دانش آموزان