بررسی نقش تلفیق فناوری های آموزشی در بهبود یادگیری مفاهیم علمی، اقتصادی و فنی در آموزش دانش آموزان: رویکردی میان رشته ای

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تلفیق فناوری های آموزشی نوین بر بهبود یادگیری مفاهیم علمی، اقتصادی و فنی در میان دانش آموزان دوره متوسطه با رویکردی میان رشته ای است. با توجه به گسترش استفاده از فناوری در فرآیندهای آموزشی، به ویژه در قالب ابزارهایی همچون واقعیت افزوده، پلتفرم های تعاملی دیجیتال، شبیه سازهای علمی و محتوای چندرسانه ای، این تحقیق تلاش دارد تاثیر این فناوری ها را بر یادگیری موثر و پایدار بررسی نماید. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه هشتم در شهر تهران بود و ۸۰ نفر به صورت نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند (۴۰ نفر گروه آزمایش و ۴۰ نفر گروه کنترل). ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون های محقق ساخته برای سنجش یادگیری مفاهیم علمی، اقتصادی و فنی بود که روایی آن با نظر خبرگان و پایایی با ضریب آلفای کرونباخ (۸۷/۰) تایید شد. یافته ها نشان داد که گروه آزمایش که تحت آموزش تلفیقی با بهره گیری از فناوری های نوین قرار گرفتند، در مقایسه با گروه کنترل به طور معناداری در تمامی شاخص های یادگیری (p < ۰.۰۱) پیشرفت داشتند. تحلیل کوواریانس (ANCOVA) نیز تایید کرد که تلفیق فناوری در آموزش موجب افزایش اثربخشی یادگیری میان رشته ای، تسهیل درک مفاهیم انتزاعی و افزایش انگیزه یادگیرندگان می شود. این مطالعه پیشنهاد می کند که سیاست گذاران آموزشی و معلمان با بازنگری در روش های تدریس، از مزایای فناوری های آموزشی برای ایجاد تجارب یادگیری معنادار و میان رشته ای بهره گیرند.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، یادگیری میان رشته ای ، مفاهیم علمی و اقتصادی ، آموزش فنی ، واقعیت افزوده ، روش تدریس نوین