تحلیل نقش اردوهای دانش آموزی در رشد اجتماعی و عاطفی دانش آموزان دوره ابتدایی

این پژوهش با هدف بررسی نقش اردوهای دانش آموزی در رشد اجتماعی و عاطفی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر پایه های پنجم و ششم شهرستان های تبریز و گوگان در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۳ می باشد که در اردوهای مدرسه ای شرکت داشته اند. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای، تعداد ۳۸۴ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسش نامه رشد اجتماعی و عاطفی بود که بر اساس مدل SEL پنج گانه CASEL (۲۰۲۰) طراحی شد و شامل ۳۰ سوال در دو بعد رشد اجتماعی (۱۵ سوال) و رشد عاطفی (۱۵ سوال) بود. روایی محتوایی پرسش نامه با نظر متخصصان تایید و پایایی آن با آلفای کرونباخ (۰.۸۷) محاسبه شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تجزیه وتحلیل شد و از آزمون t مستقل و رگرسیون چندمتغیره برای بررسی تاثیر اردوها بر رشد اجتماعی و عاطفی استفاده گردید. نتایج نشان داد که شرکت در اردوهای مدرسه ای تاثیر مثبت و معناداری بر رشد اجتماعی و عاطفی دارد (p < ۰.۰۰۱). میانگین نمرات رشد اجتماعی و عاطفی در گروه شرکت کنندگان در اردوها به طور قابل توجهی بالاتر از گروه کنترل بود. تحلیل رگرسیون نشان داد که اردوهای مدرسه ای پیش بینی کننده موثر رشد اجتماعی و عاطفی دانش آموزان هستند (β = ۰.۴۵ و β = ۰.۴۰). بر اساس این یافته ها، پیشنهاد می شود که اردوهای دانش آموزی به عنوان یک مولفه اساسی در برنامه های پرورشی مدارس قرار گیرند. برنامه ریزی دقیق، استفاده از مربیان متخصص و طراحی فعالیت های تعاملی می تواند موجب تقویت مهارت های اجتماعی، افزایش همدلی و بهبود تنظیم هیجانی دانش آموزان شود.

کلیدواژه ها:

اردوهای دانش آموزی ، رشد اجتماعی ، رشد عاطفی ، تعاملات گروهی ، تنظیم هیجانی