بررسی تاثیر فضای مجازی بر کاهش تعامل چهره به چهره دانش آموزان ابتدایی و پیامدهای تربیتی آن

هدف این پژوهش بررسی تاثیر فضای مجازی بر کاهش تعامل چهره به چهره دانش آموزان ابتدایی و پیامدهای تربیتی آن بود. این تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و با استفاده از پرسشنامه به جمع آوری داده ها پرداخته است. نمونه پژوهش شامل ۱۵۰ معلم مدارس ابتدایی در شهر مهربان بود که به صورت تصادفی انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه ای شامل ابعاد مختلف تعامل چهره به چهره و میزان استفاده از فضای مجازی بود. نتایج نشان داد که میزان تعامل چهره به چهره دانش آموزان به طور معناداری کاهش یافته است و این کاهش با استفاده بیشتر از فضای مجازی مرتبط است. همچنین، پیامدهای تربیتی این کاهش تعامل شامل کاهش مهارت های اجتماعی، ضعف در ارتباطات کلامی و غیرکلامی، و ناتوانی در حل مسائل اجتماعی به صورت گروهی بودند. بر اساس یافته ها، استفاده نامناسب از فضای مجازی به عنوان یک عامل مضر در کاهش تعاملات حضوری و ارتباطات اجتماعی در دوران رشد کودک شناخته شد. پیشنهاد می شود که برای مقابله با این مشکلات، برنامه های آموزشی و تربیتی برای معلمان و دانش آموزان در جهت ارتقای مهارت های اجتماعی و استفاده مسئولانه از فضای مجازی اجرا شود.

کلیدواژه ها:

فضای مجازی ، تعامل چهره به چهره ، مهارت های اجتماعی ، مدارس ابتدایی ، پیامدهای تربیتی