نقش پروژه های میدانی در آموزش کاربردی مهندسی خاک

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش پروژه های میدانی در ارتقاء آموزش کاربردی مهندسی خاک انجام شده است. با توجه به ماهیت تجربی و عملی این حوزه، آموزش صرفا نظری نمی تواند پاسخ گوی نیازهای حرفه ای مهندسان آینده باشد. پروژه های میدانی، از جمله گمانه زنی، نمونه برداری، آزمایش های درجا و تحلیل شرایط ژئوتکنیکی، بستری واقعی برای یادگیری مفاهیم پیچیده، توسعه مهارت های عملی و تقویت توان تصمیم گیری مهندسی فراهم می کنند. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی و مشارکت ۴۵ دانش پذیر در قالب یک دوره آموزشی میدانی در منطقه ای با شرایط زمین شناسی متنوع انجام شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های سنجش اثربخشی، فرم های مشاهده عملکرد و مصاحبه های تخصصی بود. نتایج نشان داد که پروژه های میدانی موجب افزایش معنادار در درک مفاهیم ژئوتکنیکی، ارتقاء مهارت های عملی، افزایش انگیزه یادگیری و آمادگی برای ورود به بازار کار شده اند. همچنین، مدرسان و فراگیران رضایت مندی بالایی از این شیوه آموزشی گزارش کردند. یافته ها بیانگر آن است که تلفیق آموزش نظری با پروژه های میدانی می تواند به عنوان راهکاری موثر در آموزش کاربردی مهندسی خاک مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

پروژه های میدانی ، آموزش مهندسی خاک ، یادگیری تجربی ، آموزش کاربردی ، ژئوتکنیک