نقش آموزش مهارت های شنیدن فعال در بهبود کیفیت ارتباطات میان فردی دانش آموزان
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 125
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
PJLCONFE01_4021
تاریخ نمایه سازی: 11 مرداد 1404
چکیده مقاله:
آموزش مهارت های شنیدن فعال به دانش آموزان به عنوان یکی از موثرترین رویکردهای ارتقاء کیفیت ارتباطات میان فردی، مورد توجه فزاینده ای در عرصه های تربیتی و روان شناختی قرار گرفته است. شنیدن فعال فراتر از شنیدن صرف پیام هاست و مستلزم حضور ذهن، توجه کامل، درک عمیق، انعکاس محتوا و احساسات گوینده، و نشان دادن همدلی واقعی در فرآیند ارتباط است. در محیط مدارس، جایی که تعاملات میان فردی به طور مداوم بین دانش آموزان، آموزگاران و سایر اعضای مدرسه رخ می دهد، شکست ها و سوءتفاهم های ارتباطی عموما ناشی از شنیدن غیرفعال، قضاوت های شتاب زده و نبود درک صحیح از منظور مخاطب است. تبیین علمی نقش شنیدن فعال نشان می دهد که این مهارت می تواند به طور محسوسی موجب کاهش تعارضات، افزایش درک متقابل، ایجاد احساس ارزشمندی در طرف مقابل، و تقویت پیوندهای عاطفی و اجتماعی میان دانش آموزان شود.یافته های پژوهشی متعدد نشان می دهد که آموزش اصول و تکنیک های شنیدن فعال، مانند رویکردهای بازتابی (بازگویی محتوا و احساسات)، خودداری از قطع صحبت های گوینده، پرسش گری سنجیده، استفاده از زبان بدن مثبت و نشان دادن علایم کلامی و غیرکلامی توجه، منجر به شکل گیری فضای امن روانی در کلاس های درس و گروه های هم سالان می شود. این وضعیت، زمینه ساز افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان در بیان نظرات و احساسات، ارتقاء همدلی، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه و تقویت مهارت های حل تعارض در روابط اجتماعی آنهاست. آموزش شنیدن فعال به صورت مستقیم و غیرمستقیم بر جنبه های مختلف شخصیت دانش آموزان نیز تاثیر می گذارد؛ به گونه ای که رشد مسئولیت پذیری، احترام به تفاوت ها و گسترش نگرش های مثبت نسبت به دیگران از جمله پیامدهای ارزشمند آن قلمداد می شود.بر اساس پژوهش های ملی و بین المللی، برنامه های آموزشی مدرسه محور که با تمرکز بر تقویت مهارت شنیدن فعال اجرا شوند، ضمن برخورداری از اثربخشی کوتاه مدت، تاثیرات پایداری بر سبک ارتباطی دانش آموزان در طول عمر بر جای می گذارند. این برنامه ها باید متناسب با سن، جنسیت، و شرایط فرهنگی-اجتماعی هر گروه دانش آموزی طراحی شوند و در محیطی مبتنی بر تشویق، بازخورد کارآمد و مشارکت فعال پیگیری گردند. نتیجه گیری کلی آن است که سرمایه گذاری بر آموزش مهارت های شنیدن فعال، موجب پرورش نسل هایی با توانمندی اجتماعی و هیجانی بالاتر شده و زمینه ساز کاهش تعارضات، افزایش رضایت ارتباطی و ارتقاء آرامش روانی در محیط های آموزشی خواهد شد. بر این اساس، توجه ویژه معلمان، مشاوران و والدین به آموزش و تمرین مستمر شنیدن فعال به عنوان رکن بنیادین رشد اجتماعی دانش آموزان توصیه می گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان