بررسی تاثیرارزیابی تکوینی درپیشرفت تحصیلی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر ارزیابی تکوینی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه است. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و آزمایش بود. شرکت کنندگان شامل ۶۰ دانش آموز بودند که به صورت تصادفی در دو گروه تقسیم شدند. گروه آزمایش طی یک نیمسال تحصیلی تحت آموزش همراه با ارزیابی تکوینی قرار گرفتند، در حالی که گروه کنترل فقط ارزیابی پایانی داشتند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که بین نمرات پیشرفت تحصیلی دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد (p<۰.۰۵)، به طوری که گروه آزمایش میانگین بالاتری کسب کرد. یافته های کیفی نیز نشان داد ارزیابی تکوینی موجب افزایش انگیزه، مشارکت و خودارزیابی دانش آموزان شد (Black & Wiliam, ۲۰۰۹؛ یحیایی و همکاران، ۱۳۹۸). این پژوهش بر اهمیت به کارگیری ارزیابی تکوینی در فرایند آموزش تاکید می کند و پیشنهاد می شود معلمان به طور نظام مند از ابزارها و بازخوردهای تکوینی در کلاس درس بهره گیرند تا پیشرفت تحصیلی دانش آموزان تقویت شود (Heritage, ۲۰۱۰).

کلیدواژه ها:

ارزیابی تکوینی ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، بازخورد ، انگیزش ، آموزش ، ارزیابی مستمر