تجربه زیسته مراقبان سلامت از مواجهه با بحران های بهداشتی در مدارس ابتدایی

بحران های بهداشتی، همچون شیوع بیماری های واگیر، یکی از مهم ترین چالش هایی هستند که نظام آموزشی را به ویژه در مدارس ابتدایی با اختلال مواجه می سازند. مراقبان سلامت به عنوان یکی از ارکان کلیدی حفظ و ارتقای سلامت دانش آموزان، نقشی پررنگ و درعین حال کمتر دیده شده در این بحران ها ایفا می کنند. هدف از پژوهش حاضر، واکاوی تجربه زیسته مراقبان سلامت از مواجهه با بحران های بهداشتی در مدارس ابتدایی است. این پژوهش با رویکرد کیفی و به روش پدیدارشناسی تفسیری انجام شد. مشارکت کنندگان شامل ۱۰ مراقب سلامت شاغل در مدارس ابتدایی دولتی و غیردولتی در مناطق مختلف کشور بودند که به صورت هدفمند انتخاب شدند. گردآوری داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته انجام گرفت و تحلیل داده ها بر اساس روش تحلیل تماتیک انجام شد.یافته ها نشان داد که مراقبان سلامت در جریان بحران های بهداشتی، تجربه ای چندوجهی شامل فشار روانی، احساس مسئولیت شدید، سردرگمی ناشی از نبود پروتکل، کمبود تجهیزات، و در عین حال خلاقیت و ابتکار در آموزش بهداشت را تجربه کرده اند. همچنین احساس بی توجهی سازمانی، فرسودگی روانی و در مواردی احساس معنا و افتخار در نقش حرفه ای از دیگر مولفه های تجربه زیسته آن ها بود. نتایج این مطالعه گویای لزوم توجه به وضعیت روانی، جایگاه حرفه ای، و زیرساخت های حمایتی مراقبان سلامت در مدارس است. این پژوهش می تواند به عنوان منبعی برای طراحی سیاست های آموزشی و بهداشتی در شرایط بحرانی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تجربه زیسته ، مراقب سلامت ، بحران بهداشتی ، مدرسه ابتدایی ، پدیدارشناسی ، تحلیل تماتیک.