نقش آموزش های همگانی شهرداریها در کاهش مخاطرات شهری

مدیریت مخاطرات محیطی ازجمله موضوعات محوری در دانش مخاطرات است و بر اقداماتی نظیر شناسایی، پهنه بندی و تفسیر نواحی مخاطره آمیز با هدف کاهش مخاطرات مبتنی است. تحقق اهداف و چشم اندازهای این دانش، نیازمند مجموعه اقدامات و مطالعات پیوسته ای در چهارچوب یک الگوی مدیریتی است که از گام های متعددی تشکیل شده است. مدیریت مخاطرات مجموعه گسترده و پیوسته ای از مطالعات نظری و میدانی مخاطره شناسی و اقدامات اجرایی است. لازمه تحقق اهداف و چشم اندازهای این دانش به منظور کاهش و مدیریت مخاطرات محیطی، شناسایی و بهره گیری از گام های متعددی در راستای الگوهای مدیریتی است. به طورکلی موضوعات کاربردی در دانش مخاطرات به دلیل گرفتارشدن صرف در چنبره مدل های پهنه بندی و آمار و ارقام، روح نوآوری، تخیل و ایده پردازی پژوهشگران را به شدت تحت تاثیر قرار داده است. تاب آوری به منزله ارتقای توانایی جامعه، برنامه ریزی و آمادگی برای جذب و بهبود و موفقیت بیشتر برای مقابله با اثرات ناخواسته بعد از سوانح و ترمیم و بهبود جامعه سانحه دیده از لحاظ اجتماعی، اقتصادی، زیست محیطی و کالبدی است. تاب آوری این ظرفیت را دارد که در چرخه مدیریت سوانح طبیعی در زمان قبل از وقوع سانحه، حین و بعد از آن وارد عمل شود. لذا قرار دادن برنامه های افزایش تاب آوری در برابر مخاطرات طبیعی در طرح های توسعه شهری از اقدامات ضروری است.

کلیدواژه ها:

مدیریت یکپارچه ، مدیریت شهری ، کنترل