مقایسه کارائی روش های فاصله ای برای برآورد تراکم درختان پده (Populus euphratica Olivier ) در جنگل های کران ودی بهبهان، استان خوزستان

جنگل های کران رودی که در امتداد رودخانه ها، جویبارها و دریاچه ها قرار دارند، اکوسیستم هایی منحصربه فرد هستند که طیف گسترده ای از مزایای زیست محیطی، اقتصادی و اجتماعی را برای محیط زیست و جوامع انسانی فراهم می کنند. اهمیت روشهای فاصله ای در بین روش های نمونه برداری جنگل از نظر کاهش و بهینه سازی وقت مهم است لذا این مطالعه با هدف مقایسه ۵ روش فاصله ای جهت برآورد تراکم درختان پده در جنگل های کران رودی بهبهان صورت گرفته است. این مطالعه در جنگل های کران رودی منطقه بهبهان، واقع در استان خوزستان، ایران، انجام شد. محدوده تحقیق شامل مساحت ۶۸/۴ هکتار از جنگل های پده خالص (Populus euphratica) بود. آماربرداری صد در صد در این محدوده اجرا شد. برای برآورد تراکم درختان پده، پنج روش مختلف فاصله ای به کار گرفته شد. الگوی توزیع درختان (Populus euphratica) بر اساس یافته های جانسون و زیمر به صورت کپه ای شناسایی شد. برآورد تراکم برای نزدیک ترین فرد با استفاده از روش بایت و رایپلی (۹/۳۰۳ پایه در هکتار) و روش کوتام و کورتیس۵/۲۷۹ پایه در هکتار بدست آمد. برآورد تراکم برای نزدیک ترین همسایه با روش بایت و رایپلی ۱/۱۱۷ پایه در هکتار و با روش کوتام و کورتیس ۹/۱۸۸ پایه در هکتار بدست آمد. برآورد تراکم برای دومین همسایه نزدیک با استفاده از روش کوتام و کورتیس ۳/۱۰۷ پایه در هکتار، برای روش ترکیبی ۲/۲۳۴ و برای روش نقطه مشترک ۲۱۶ پایه در هکتار محاسبه شد. با توجه به تراکم واقعی ۲۲۷ پایه در هکتار دو روش نقطه مشترک و ترکیبی به ترتیب به عنوان بهترین روش های فاصله ای جهت برآورد تراکم درختان پده معرفی شدند.