اثرات متفاوت سیاست های پولی و مالی بر متغیر کلان اشتغال در ایران (الگوی غیرخطی مارکوف سوئیچینگ)

هدف از این مطالعه، بررسی اثرات متفاوت سیاست های پولی و مالی بر متغیر اشتغال در دوره های مختلف رکود و رونق اقتصادی می باشد. با استفاده از الگوی غیرخطی مارکوف سوئیچینگ که قابلیت زیادی در اعمال تغییرات ساختاری و احتمال انتقال و پیش بینی از یک رژیم به رژیم دیگر را دارد، به بررسی متغیرهای مورد نظر تحقیق طی سال های ۱۳۵۷ تا۱۴۰۰ پرداخته شد. براساس الگوی انتخاب مدل بهینه، دو مدل(MSAIH) و (MSAI) با تعداد چهار وقفه و دو رژیم بهینه از میان حالت های مختلف مدل مارکوف سوئیچینگ بعنوان مدل بهینه بمنظور بررسی اثرات سیاست پولی و سیاست مالی بر متغیر اشتغال در نظر گرفته شد. نتایج خروجی آزمون مدل مارکوف سوئیچینگ حالت(MSAIH) نشان داد که مجموع ضرایب لگاریتم حجم نقدینگی در دوره رونق و رکود دارای تاثیر مثبت بر لگاریتم اشتغال است. همچنین نتایج برآورد مدل مارکوف سوئیچینگ حالت(MSAI)، نشان می دهد متغیر لگاریتم مخارج دولت و لگاریتم مالیات در رژیم های مختلف رکود و رونق دارای تاثیر متفاوت(مثبت و منفی) بر لگاریتم اشتغال می باشند. نتایج ماتریس احتمال انتقال نیز نشان داد که اگر در وضعیت رونق باشیم با احتمال نود و پنج درصد در همان وضع در سال آتی باقی می مانیم و با احتمال پنج درصد به دوره رکود انتقال می یابیم. اما اگر به وضعیت رکود وارد شده باشیم با احتمال نود وچهار درصد در سال بعد در همان وضعیت باقی می مانیم و تنها با احتمال شش درصد به دوره رونق باز خواهیم گشت.

کلیدواژه ها:

سیاست پولی ، سیاست مالی ، اشتغال ، مارکوف سوئیچینگ