فناوری یادگیری ترکیبی یا تلفیقی در آموزش عالی و دانشگاه ها

از اواخر قرن بیستم، یادگیری الکترونیکی مبتنی بر اینترنت به یکی از رویکردهای غالب درنظامهای آموزشی تبدیل شد. با توسعه آموزشهایی از این نوع، انتقادات بسیاری بر آن وارد شد وصاحبنظران تعلیم و تربیت نگرانیهایی را درباره توسعه آموزش الکترونیکی از نوع برخط مطرحکردند که برخی متاثر از توسعه نابخردانه آموزشهای برخط محض و هزینههای هنگفتی بود کهبرای آنها پیش میآمد. البته بسیاری نیز با تکیه بر مزیتهای کمنظیر یادگیری الکترونیکی برخطمانند انعطافپذیری، به آینده این نوع از تدریس و یادگیری امید بستهاند و از آن پشتیبانی کردهاند.در پی این بیم و امیدها، رویکردی مطرح شد که ضمن بهرهمندی از مزایای آموزش مبتنی براینترنت، از امتیازات منحصربهفرد آموزش حضوری همچون ارتباط چهرهبهچهره معلم و شاگرد نیزبهره میجوید. این رویکرد که در حقیقت تلفیقی است از آموزش حضوری و رودررو با آموزش بهواسطه تجهیزات الکترونیکی در زمان و مکانی فراتر از کلاس درس، آموزش/یادگیری ترکیبی،تلفیقی یا آمیخته نام گرفته است.

کلیدواژه ها:

یادگیری ترکیبی ، یادگیری تلفیقی ، آموزش عالی و دانشگاه ها