نقش معلم پرورشی در تربیت چندساحتی دانش آموزان

نقش معلم پرورشی در نظام آموزش و پرورش، نقشی بنیادین و گاه نادیده گرفته شده است که مستقیما با تربیت اخلاقی، معنوی، اجتماعی و روانی دانش آموزان در ارتباط است. برخلاف تصور رایج که تربیت را تنها در قالب آموزش محتوای دینی یا برگزاری مراسم مناسبتی خلاصه می کند، این پژوهش بر آن است تا نشان دهد معلم پرورشی به مثابه تسهیل گر رشد چندساحتی انسان، باید در فرآیند تربیت شهروندانی متعهد، اخلاق مدار، خودآگاه و متفکر، نقش فعال و محوری ایفا کند. در این مقاله با روش توصیفی تحلیلی، نقش های مختلف معلم پرورشی شامل هدایت اخلاقی، حمایت عاطفی، تقویت هویت فرهنگی، تربیت اجتماعی و ارتقای مهارت های زندگی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که موفقیت معلم پرورشی در ایفای این نقش ها، نیازمند برخورداری از مهارت های ارتباطی پیشرفته، بینش تربیتی عمیق، درک روان شناختی از نوجوانان و توانایی برقراری تعامل موثر با خانواده و سایر معلمان است. در پایان، مقاله بر بازنگری در جایگاه ساختاری معلمان پرورشی، توانمندسازی حرفه ای آن ها، و ادغام تربیت پرورشی در بدنه اصلی آموزش مدرسه تاکید می کند.واژگان کلیدی: معلم پرورشی، تربیت چندساحتی، رشد اخلاقی، مهارت های زندگی، هویت فرهنگی