بررسی نظام مند نقش والدین در شکل گیری هویت و پرورش شخصیت دانش آموزان: مرور مطالعات روان شناختی و تربیتی

نقش والدین در شکل گیری هویت و پرورش شخصیت دانش آموزان، از اهمیت بسزایی در رشد روانی، اجتماعی و تحصیلی برخوردار است. این مقاله با رویکرد مروری نظام مند به بررسی مطالعات روان شناختی و تربیتی منتشرشده از سال ۲۰۱۵ به بعد پرداخته است تا نقش چندجانبه والدین در این زمینه را تحلیل کند. یافته ها نشان می دهد که سبک های فرزندپروری، به ویژه سبک مقتدرانه، بیشترین تاثیر مثبت را در ایجاد هویت منسجم و شخصیت متعادل دانش آموزان دارند. روابط عاطفی گرم و دلبستگی ایمن میان والدین و فرزندان، موجب ارتقای خودباوری، سلامت روان و کاهش مشکلات رفتاری می شود. همچنین، مشارکت فعال والدین در فرایندهای آموزشی و مدرسه ای، نقش مهمی در افزایش مسئولیت پذیری و انگیزه تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. انتقال ارزش های فرهنگی و اجتماعی خانواده نیز به عنوان عاملی تعیین کننده در شکل گیری هویت اجتماعی شناخته شده است. با این وجود، چالش هایی مانند کمبود دانش والدین، فشارهای اقتصادی، تغییرات فرهنگی و فناوری های نوین، محدودیت هایی در ایفای نقش والدینی ایجاد کرده است. در این راستا، آموزش والدین، تقویت ارتباط عاطفی، گسترش مشارکت در آموزش و توجه به فرهنگ خانوادگی از جمله راهکارهای پیشنهادی برای بهبود روند رشد هویت و شخصیت دانش آموزان است. نتایج این مطالعه بر ضرورت همکاری مستمر و هدفمند میان خانواده و مدرسه تاکید دارد تا شرایط مناسبی برای رشد روانی-اجتماعی و تحصیلی دانش آموزان فراهم شود

کلیدواژه ها:

والدین ، هویت دانش آموزان ، پرورش شخصیت ، سبک فرزندپروری ، مشارکت والدین ، روابط عاطفی ، رشد روانی-اجتماعی