امکان سنجی استفاده از تکنولوژی صدا (هوش مصنوعی صوتی) در آموزش املا به دانش آموزان نارساخوان ابتدایی

نارساخوانی یکی از شایع ترین اختلالات یادگیری در میان دانش آموزان ابتدایی است که توانایی پردازش کلمات نوشتاری و شنیداری را تحت تاثیر قرار می دهد. آموزش املا به این دسته از فراگیران همواره با چالش هایی همراه بوده و روش های سنتی پاسخگوی نیازهای ویژه آن ها نبوده اند. در سال های اخیر، ظهور فناوری های هوشمند به ویژه هوش مصنوعی صوتی (تکنولوژی صدا) توانسته فرصت های تازه ای در حوزه آموزش فراهم آورد. این مقاله در پی آن است تا با رویکردی توصیفی تحلیلی، امکان سنجی کاربرد فناوری صدا در فرآیند آموزش املا به دانش آموزان نارساخوان را بررسی نماید. تحلیل نظریات روان شناختی، یافته های علوم اعصاب شناختی و نمونه های موفق بین المللی، نشان می دهد که استفاده هدفمند از تکنولوژی صوتی، می تواند موجب بهبود توجه شنیداری، افزایش انگیزه، کاهش اضطراب یادگیری و تسهیل درک شنیداری نوشتاری در این گروه از دانش آموزان گردد. این مقاله با بررسی فرصت ها و موانع اجرایی، سعی دارد راهکارهایی برای بهره گیری موثر از این تکنولوژی نوظهور در کلاس های درس ابتدایی پیشنهاد دهد.