فضای آموزشی فعال و مبتنی بر تکنولوژی و نقش آن در یادگیری و پرورش خلاقیت دانش آموزان ابتدایی

هدف از پژوهش حاضر بررسی فضای آموزشی فعال و مبتنی بر تکنولوژی و نقش آن در یادگیری و پرورش خلاقیت دانش آموزان ابتدایی می باشد. نظام های آموزشی نوین به جای تاکید صرف بر انتقال اطلاعات، بر رشد مهارت های تفکر خلاق، حل مساله و یادگیری معنادار تمرکز دارند. یکی از رویکردهای موثر در این زمینه، طراحی محیط یادگیری فعال است که با فراهم کردن فضاهای پویا و تعاملی، نقش مهمی در پرورش خلاقیت دانش آموزان دوره ابتدایی ایفا می کند. محیط یادگیری فعال، چارچوبی آموزشی است که در آن دانش آموزان به صورت فعال در فرآیند یادگیری مشارکت می کنند و از حالت انفعالی خارج می شوند. این فضاها با ایجاد فرصت هایی برای تفکر مستقل، گفت وگوهای گروهی، بازی های آموزشی، فعالیت های عملی و پروژه محور، موجب تحریک ذهن و فعال سازی توانایی های خلاقانه دانش آموزان می شوند. روش پژوهش حاضر از نوع مروری است. یافته های پژوهش نشان داده است که طراحی یک فضای آموزشی فعال و مبتنی بر تکنولوژی باید بر اساس اصولی همچون مشارکت محوری، انعطاف پذیری در فضا و زمان یادگیری، ایجاد تعامل مستمر میان معلم و دانش آموز، و بهره گیری از ابزارهای متنوع یادگیری مانند فناوری های نوین، وسایل کمک آموزشی و فعالیت های بین رشته ای صورت گیرد. در چنین محیطی، نقش معلم از انتقال دهنده ی صرف دانش به تسهیل گر یادگیری و هدایت گر فعالیت های گروهی تغییر می یابد. از دیگر راهکارهای پیشنهادی برای خلق محیط یادگیری خلاق، می توان به استفاده از پروژه های یادگیری مبتنی بر مساله، فعالیت های مشارکتی، داستان سرایی خلاق، بازی های فکری، و کاربرد فناوری هایی همچون واقعیت افزوده، اپلیکیشن های تعاملی، و ربات های آموزشی اشاره کرد. این عناصر، توان ذهنی کودکان را در زمینه تحلیل، تخیل، پیش بینی و نوآوری ارتقا داده و بستری مناسب برای رشد مهارت های آنان فراهم می سازند. نتایج این پژوهش نشان می دهد که فضای آموزشی فعال و مبتنی بر تکنولوژی نه تنها بستر شکوفایی خلاقیت را برای دانش آموزان دوره ابتدایی فراهم می سازد، بلکه موجب افزایش انگیزش درونی، تقویت خودباوری، ارتقا مهارت های اجتماعی و رشدجامع شخصیت آنان نیز می گردد.

کلیدواژه ها:

فضای آموزشی فعال ، مبتنی بر تکنولوژی ، یادگیری ، پرورش خلاقیت ، دانش آموزان ابتدایی