بررسی نقش هوش هیجانی بر بهبود تعاملات آموزشی دانش آموزان

مطالعات مختلف به نقش تعیین کننده هوش هیجانی در بهبود تعاملات آموزشی اشاره کرده اند. این پژوهش ها نشان می دهند معلمانی که دارای سطوح بالایی از خودآگاهی هیجانی هستند، درک بهتری از وضعیت روانی خود و دانش آموزان داشته، در نتیجه، روابطی انسانی تر و مثبت تری را در محیط کلاس ایجاد می کنند. این افراد قادرند با همدلی به نیازهای هیجانی دانش آموزان پاسخ دهند، به موقع بازخورد موثر ارائه کنند و در موقعیت های بحرانی، به جای واکنش های هیجانی منفی، به رفتارهای خلاقانه و حمایتی روی آورند. در نظام تعلیم و تربیت، تعاملات آموزشی به مجموعه کنش ها و واکنش های دوسویه ای اطلاق می شود که میان معلم و دانش آموزان در جریان یاددهی-یادگیری رخ می دهد. این تعاملات ممکن است در قالب گفت وگو، پرسش و پاسخ، بازخورد، تشویق، هدایت، انتقاد، سکوت و حتی زبان بدن بروز یابند. هرچقدر این تعاملات انسانی تر، احترام آمیزتر، عاطفی تر و هدفمندتر باشند، زمینه ساز رشد شناختی، هیجانی و اجتماعی بیشتر در دانش آموزان خواهند بود. واژگان کلیدی: هوش هیجانی، آموزش، تعاملات آموزشی