تاثیر هشت هفته تمرین موازی همراه با مصرف مکمل جینسینگ بر غلظت عامل رشد فیبروبلاست ۲۱ سرمی در زنان دارای اضافه وزن و چاق

زمینه و هدف: به نظر می رسد مکمل جینسینگ و تمرین موازی با سطوح عامل رشد فیبروبلاست ۲۱ (FGF۲۱) در ارتباط است، اما تاثیر مکمل جینسینگ با و بدون تمرینات موازی بر سطوح FGF۲۱ به خوبی مشخص نیست. بنابراین، هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر مکمل جینسینگ با تمرین موازی بر سطوح FGF۲۱ زنان دارای اضافه وزن و چاق بود. مواد و روش ها: نمونه آماری این پژوهش ۲۴ زن (سن: ۸/۶±۹/۳۴ سال، شاخص توده بدن: ۵/۴±۹/۳۱ کیلوگرم بر متر مربع) میانسال داوطلب دارای اضافه وزن و چاقی بودند که به صورت تصادفی در دو گروه مساوی دارونما و مکمل قرار گرفتند. تمرین موازی به مدت هشت هفته با تواتر سه جلسه در هفته بود. شدت تمرینات هوازی از ۵۰ درصد ضربان قلب بیشینه آغاز شد و در هفته آخر به ۷۰ درصد ضربان قلب بیشینه رسید. مدت آن نیز از ۱۰ دقیقه شروع شد و در نهایت به ۳۰ دقیقه در هفته های آخر رسید. شدت تمرینات مقاومتی از ۵۰ درصد هفته اول آغاز شد و در نهایت به ۷۰ درصد یک تکرار بیشینه رسید. آزمودنی های گروه جینسینگ روزانه ۵۰۰ میلی گرم جینسینگ پس از ناهار و شام در کپسول های ژلاتینی دریافت کردند. گروه دارونما نیز در شرایط مشابه، آرد گندم دریافت کردند. خون گیری ۴۸ ساعت پیش و پس از دوره تمرینی در شرایط ناشتا انجام گرفت. از آزمون تحلیل واریانس دوطرفه با اندازه گیری مکرر (طرح ۲×۲) و آزمون تعقیبی توکی به منظور تحلیل داده ها استفاده شد. سطح معناداری ۰۵/۰≥P در نظر گرفته شد. نتایج: سطوح FGF۲۱ گروه مکمل در مقایسه با گروه دارونما در پس آزمون به طور معناداری بالاتر بود (۳۷/۵F=، ۰۳/۰p=). سطوح FGF۲۱ همچنین در گروه مکمل در پس آزمون به طور معناداری نسبت به پیش آزمون (۷۳/۱۷F=، ۰۰۱/۰p=) بالاتر بود. تعامل زمان و گروه نیز معنادار بود (۹۶/۱۰F=، ۰۰۵/۰p=). سطوح گلوکز در گروه مکمل نسبت به گروه دارونما در پس آزمون تفاوت معناداری نداشت (۱۹/۲F=، ۱۶/۰p=). سطوح گلوکز در گروه مکمل کاهش معناداری نسبت به پیش آزمون داشت (۰۷/۱۴F=، ۰۰۳/۰p=). تغییرات سطوح FGF۲۱ و گلوکز گروه دارونما معنادار نبود (۰۵/۰جینسینگ همراه با تمرین موازی ممکن است با افزایش سطوح FGF۲۱ و کاهش گلوکز خون در زنان دارای اضافه وزن و چاق همراه باشد.

کلیدواژه ها:

چاقی ، جینسینگ ، تمرین موازی ، عامل رشد فیبروبلاست ۲۱