رویکرد دانش آموز محور تدریس در مقطع ابتدایی: بررسی اصول و مبانی

این بررسی به ضرورت تغییر رویکرد تدریس از معلم محوری سنتی به دانش آموزمحوری در نظام آموزشی پرداخته است. با توجه به تحولات سریع علمی و فناوری و نیاز روزافزون جامعه به مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله، خلاقیت و نوآوری، رویکردهای سنتی قادر به پاسخگویی به این نیازها نیستند. رویکرد دانش آموزمحور با تاکید بر مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری، فرصتی بی نظیر برای توسعه این مهارت ها فراهم می آورد. در این رویکرد، دانش آموزان از نقش دریافت کنندگان منفعل اطلاعات به کاشفان، پژوهشگران و سازندگان دانش تبدیل می شوند و از طریق تجربه، کاوش، همکاری و مشارکت، دانش و اطلاعات را به دست می آورند. نقش معلم نیز از انتقال دهنده اطلاعات به تسهیل گر، راهنما و مشاور تغییر می کند و با ایجاد محیط یادگیری امن و حمایتی، دانش آموزان را در مسیر یادگیری یاری می رساند. این بررسی نشان می دهد که بکارگیری رویکرد دانش آموزمحور، نیازمند تغییر نگرش جامع در نظام آموزشی، آموزش و توانمندسازی معلمان، بازنگری در برنامه درسی، تامین منابع و امکانات و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان است. چالش هایی مانند مقاومت در برابر تغییر، کمبود منابع و حجم بالای دروس نیز باید مورد توجه قرار گیرند و راهکارهای مناسب برای غلبه بر آن ها ارائه شود. در نهایت، پذیرش و اجرای رویکرد دانش آموزمحور، نه تنها به ارتقای کیفیت آموزش و پرورش کمک می کند، بلکه به توسعه فردی و اجتماعی دانش آموزان نیز منجر شده و جامعه ای پویا، پیشرو و نوآور را رقم می زند. این تحول، نیازمند تعهد و همکاری تمامی ذینفعان نظام آموزشی است تا با ایجاد بستری مناسب، دانش آموزان را برای مواجهه با چالش های آینده آماده سازند.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی ، تدریس ، رویکرد دانش آموز محور ، معلم ، دانش آموز ، یادگیری