مقایسه اثربخشی روش های سنتی و فعال تدریس تاریخ توسط دبیران در افزایش مشارکت دانش آموزان متوسطه

درس تاریخ به عنوان یکی از دروس مهم علوم انسانی نقش اساسی در شکل گیری هویت فرهنگی و اجتماعی دانش آموزان ایفا می کند. با این حال، روش های تدریس سنتی که غالبا بر انتقال یک طرفه اطلاعات و حفظ کردن مطالب متمرکز هستند، موجب کاهش انگیزه، مشارکت کم و یادگیری سطحی دانش آموزان شده اند. این مطالعه با هدف مقایسه اثربخشی روش های سنتی و فعال تدریس تاریخ در افزایش مشارکت دانش آموزان متوسطه انجام شده است.روش پژوهش به صورت توصیفی-تحلیلی بوده و با استفاده از ابزارهایی مانند پرسش نامه و مشاهده، میزان مشارکت و انگیزه دانش آموزان در کلاس های دارای شیوه تدریس سنتی و فعال مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که استفاده از روش های فعال مانند بحث گروهی، ایفای نقش، پروژه محوری و بهره گیری از فناوری های نوین، به طور معناداری باعث افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، ارتقای انگیزه یادگیری و توسعه مهارت های تفکر انتقادی و تحلیلی شده است.این پژوهش تاکید می کند که تحول در روش های تدریس تاریخ و به کارگیری روش های فعال و فناوری های نوین، گامی اساسی در بهبود کیفیت آموزش و افزایش مشارکت دانش آموزان است که می تواند به پرورش نسلی آگاه، مسئولیت پذیر و منتقد در جامعه منجر شود.

کلیدواژه ها:

روش های فعال ، تدریس تاریخ ، مشارکت دانش آموزان ، انگیزه یادگیری ، فناوری آموزشی.