کاربرد بازی و فعالیت های حرکتی به عنوان ابزار مدیریت رفتار و ارتقای سلامت روان دانش آموزان ابتدایی

بازی و فعالیت های حرکتی ساختاریافته از مهم ترین ابزارهای تربیتی و روان شناختی در دوره ابتدایی به شمار می آیند که نقش بسزایی در مدیریت رفتارهای دانش آموزان و ارتقای سلامت روانی و هیجانی آنان دارند. این فعالیت ها با ایجاد فضای تعاملی و فعال، امکان یادگیری مهارت های خودتنظیمی، کنترل هیجانات، تقویت اعتماد به نفس و بهبود مهارت های اجتماعی را برای کودکان فراهم می کنند. علاوه بر این، بازی ها و فعالیت های حرکتی موجب کاهش اضطراب، استرس و رفتارهای پرخاشگرانه شده و به بهبود تمرکز و توجه دانش آموزان کمک می کنند. با این وجود، تلفیق هدفمند این فعالیت ها با برنامه درسی رسمی با چالش هایی نظیر محدودیت زمان، کمبود آموزش تخصصی معلمان، مقاومت فرهنگی و کمبود منابع مواجه است. در این راستا، پیشنهاد می شود با آموزش مهارت های لازم به معلمان، ترویج فرهنگ بازی و فعالیت بدنی، استفاده بهینه از منابع بومی و برنامه ریزی منسجم، این موانع به حداقل رسیده و فضای مناسبی برای رشد همه جانبه کودکان فراهم گردد. به طور کلی، ادغام بازی و فعالیت های حرکتی در نظام آموزشی دوره ابتدایی نه تنها به بهبود رفتار و سلامت روان کودکان کمک می کند بلکه زمینه ساز یادگیری موثرتر و توسعه توانمندی های اجتماعی و هیجانی آنان خواهد بود.

کلیدواژه ها:

بازی ، فعالیت های حرکتی ، خودتنظیمی ، سلامت روان ، مدیریت رفتار.