بررسی فر صتهای توسعه گردشگری ساحلی در شهرهای شمال ایران (نمونه موردی: شهر ساحلی بابلسر)

در پژوهش حاضر، فرصتهای توسعه گردشگری ساحلی شهرستان بابلسر بر اساس امکانات و برنامهریزیهای مدیریتی وضع موجود، مورد ارزیابی قرار گرفته است. با توجه به اینکه بهترین راه برای پیشرفت هوشمندانه در زمینه گردشگری، استفاده از حداکثر امکانات و ظرفیتهای موجود منطقه است، نگارندگان این پژوهش ضرورت را در این دیدهاند که با پاسخ اینکه چگونه میتوان اوضاع فیالحال گردشگری را توسعه و ساماندهی کرد، عوامل موثر قوت و ضعف وضعیت حاضر را شناسایی و مورد ارزیابی قرار دادهاند. به این منظور، از طریق فرمول کوکران، برای جامعه آماری نامشخص، تعداد نمونههای مورد نیاز با حجم نمونه ۳۸۶ بهدست آمد. جمع آوری اطلاعات با استفاده از پرسشنامه و به کمک نرم افزار spss بر اساس روشها و آزمونهای آماری همچون پیرسون، رگرسیون خطی و T تک نمونهای مورد تحلیل قرار گرفته است. بر طبق نتایج بهدست آمده، میتوان چنین بیان کرد که بخش گردشگری تحت تاثیر کمبودها و چالشها که فرضیه سوم پژوهش حاضر است، قرار دارد. عواملی چون ضعف نظام مدیریتی و عوامل فرهنگی و عدم برنامهریزی مناسب و علاوه بر آن، کمبود منابع مالی، بیشترین سهم را در وضعیت موجود دارد. بر اساس نتایج بهدست آمده میتوان چنین نتیجه گرفت که با ارائه و اجرای برنامهریزی مدیریت جامع و یکپارچه در حوزه گردشگری ساحلی و دریایی و نقش پررنگتر مسئولین در این زمینه میشود از اثرات عوامل تاثیرگذار کاست و یا آن را به حداقل رساند و به طبع آن با تقویت راهکارهای مناسب به پیشرفت روز افزون این صنعت دست یافت.

کلیدواژه ها:

توسعه گردشگری ، گردشگری ساحلی ، مدیریت جامع ، شهرستان بابلسر