فراتر از غم: علت وجودی سازه های تعاملی شخصیت مردگان

فناوری های جدید به ندرت از قبل تمام راه هایی را که آنها برای برهم زدن ارزش ها و شیوه های تثبیت شده تهدید می کنند، اعلام می کنند و اگر نمی خواهیم مشکلات جدید برای مدت طولانی نادیده گرفته و حل نشده باقی بمانند، باید قبل و بعد از ظهور آنها هوشیار باشیم. این مقاله توجه را به نگرانی های اخلاقی و نظارتی در مورد چندین کاربرد موجود و احتمالی آینده فناوری نوظهور که به عنوان "ساختارهای شخصیتی تعاملی مردگان" (IPCDs) شناخته می شوند، جلب می کند. IPCDها ربات های هوش مصنوعی هستند که یا پس از مرگ بر اساس "بقایای دیجیتال" متوفی (مانند ایمیل ها، محتوای رسانه های اجتماعی، پیام های متنی و یادداشت های صوتی) آموزش دیده اند یا عمدا با همکاری متوفی های آینده قبل از مرگ توسعه یافته اند تا نحوه تعامل آنها با دیگران را از طریق ترکیبی از روش های متنی، ویدیویی و صوتی شبیه سازی کنند. ارائه روایتی متنوع تر از IPCDها ضروری است زیرا بخش زیادی از ادبیات علمی در مورد استفاده از این فناوری - و خطرات استفاده از آن - بر حوزه سوگواری متمرکز است. برخی از مفسران حتی از آنها به عنوان "ربات های سوگواری" یاد می کنند. متاسفانه، این تمرکز محدود، خطر نادیده گرفتن طیف وسیعی از سوالات و نگرانی های مهم در مورد سایر کاربردها را به همراه دارد.

کلیدواژه ها:

فراتر از غم ، علت وجودی ، سازه های تعاملی ، شخصیت مردگان