نقش معلمان و اولیای مدرسه در ارتقاء خودکارآمدی دانش آموزان

خودکارآمدی به عنوان یکی از مهم ترین عوامل موثر بر پیشرفت تحصیلی و رشد روانی دانش آموزان شناخته می شود که می تواند زمینه ساز موفقیت های علمی و اجتماعی آن ها باشد. نقش معلمان و اولیای مدرسه در ارتقاء این باورهای توانمندساز، نقشی کلیدی و غیرقابل انکار است. این تحقیق با هدف بررسی چگونگی تاثیرگذاری رفتارها، عملکرد و تعاملات معلمان و والدین بر افزایش خودکارآمدی دانش آموزان انجام شده است. داده ها و اطلاعات این پژوهش از منابع کتابی معتبر و منتشرشده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ گردآوری شده است که شامل نظریه های روانشناسی تربیتی، مطالعات کاربردی در حوزه آموزش و پرورش و تحقیقات مربوط به خودکارآمدی می باشد.روش تحقیق به صورت کیفی و مروری بر متون و مطالعات موجود انجام شده است تا به تصویر جامع و دقیق تری از نقش موثر معلمان و اولیا در تقویت باورهای خودکارآمدی دانش آموزان دست یابد. نتایج نشان می دهد که ایجاد محیط آموزشی حمایت گر، ارائه بازخوردهای سازنده، و تقویت مشارکت فعال والدین در فرایند یادگیری، از مهم ترین عوامل ارتقاء خودکارآمدی محسوب می شوند. همچنین، همکاری مستمر بین مدرسه و خانواده می تواند تاثیر قابل توجهی در افزایش اعتماد به نفس و انگیزه دانش آموزان داشته باشد.این مطالعه بر ضرورت طراحی برنامه های آموزشی هدفمند برای معلمان و والدین و همچنین توسعه سازوکارهای ارتباطی و حمایتی بین مدرسه و خانواده تاکید می کند تا خودکارآمدی دانش آموزان به شکلی پایدار و موثر ارتقاء یابد. یافته های پژوهش می تواند راهنمای مناسبی برای سیاست گذاران، مربیان و والدین در مسیر بهبود کیفیت آموزش و توسعه فردی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، معلمان ، اولیای مدرسه ، حمایت آموزشی ، مشارکت والدین ، رشد روانی ، بازخورد سازنده ، محیط یادگیری