تاثیر آمادگی جسمانی بر کاهش حوادث و بیماری های شغلی آتشنشانان شهر زنجان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آمادگی جسمانی بر کاهش حوادث و بیماری های شغلی آتش نشانان شهر زنجان انجام شده است. در این راستا، ابتدا ابعاد و گویه های مربوط به آمادگی جسمانی و کاهش حوادث و بیماری های شغلی شناسایی شده و سپس روابط میان این متغیرها بررسی گردیده است. در این تحقیق، ابعاد آمادگی جسمانی شامل شرایط جسمی، انعطاف پذیری، توان عضلانی و ترکیب بدنی در نظر گرفته اند. ابزار گردآوری داده ها ترکیبی از سه پرسشنامه استاندارد بوده که مجموعا شامل سه سازه، شش بعد و ۲۴ سوال است. روایی ابزار با استفاده از اعتبار محتوایی تایید شد و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ در سطح مطلوب ارزیابی گردید. جامعه آماری این تحقیق، کلیه کارکنان عملیاتی سازمان آتش نشانی شهر زنجان را در بر می گیرد. پس از تایید روایی و پایایی ابزارها، پرسشنامه ها در بین نمونه ای به حجم ۹۰ نفر توزیع شد که در نهایت، ۸۰ پرسشنامه معتبر برای تحلیل آماری مورد استفاده قرار گرفت. برای تحلیل داده ها و بررسی روابط بین متغیرها، از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف جهت بررسی نرمال بودن داده ها، آزمون همبستگی پیرسون، آزمون T مستقل و تحلیل واریانس (ANOVA) استفاده شد. تحلیل داده ها با نرم افزار SPSS صورت گرفت. نتایج نشان داد که آمادگی جسمانی و ابعاد مختلف آن تاثیر معناداری بر کاهش حوادث و بیماری های شغلی آتش نشانان دارند. در پایان، پیشنهاد می شود که برنامه های منظم آمادگی جسمانی، ارزیابی های دوره ای، آموزش های سلامت محور، تقویت فرهنگ سازمانی حامی ورزش، تغذیه سالم، مدیریت استرس و استراحت کافی جهت ارتقای سلامت جسمی و کاهش خطرات شغلی آتش نشانان اجرا شود.

کلیدواژه ها:

آمادگی جسمانی ، حوادث شغلی ، بیماریهای شغلی ، آتش نشان ، همبستگی