تحلیل موانع روان شناختی و اجرایی در پذیرش عمومی خودروهای برقی با رویکرد طراحی صنعتی و توسعه حمل ونقل پایدار

با افزایش نگرانی های جهانی نسبت به آلودگی های زیست محیطی و تغییرات اقلیمی، حرکت از خودروهای سوخت فسیلی به وسایل نقلیه برقی، به عنوان یکی از موثرترین راهکارهای دستیابی به حمل ونقل پایدار شناخته شده است. با این حال، شکاف بین رشد فناوری و پذیرش عمومی خودروهای برقی همچنان یکی از چالش های اصلی توسعه این صنعت در بسیاری از کشورها به شمار می رود. مطالعات اخیر نشان می دهند که علاوه بر زیرساخت های ناکافی، عوامل روان شناختی، فرهنگی و اقتصادی نیز نقش تعیین کننده ای در رفتار کاربران نسبت به انتخاب خودروهای برقی دارند. پژوهش های داخلی نیز حاکی از آن اند که دغدغه هایی مانند نبود ایستگاه های شارژ، نگرانی از کاهش عملکرد باتری در درازمدت، هزینه بالای خرید اولیه، و همچنین برداشت عمومی منفی از ظاهر و قدرت این خودروها، از جمله موانع ذهنی و عملی در مسیر پذیرش آن ها هستند. علاوه بر این، مقاومت فرهنگی در برابر نوآوری، احساس بی اعتمادی به فناوری جدید، و ترس از ناآشنایی با سیستم های الکتریکی نیز از جمله موانع روانی کمتر دیده شده ای هستند که در تصمیم گیری کاربران نقش دارند. این مقاله با رویکردی توصیفی–تحلیلی انجام خواهد شد. با بررسی نمونه هایی این موانع از منظر روان شناسی رفتاری، زیرساختی و طراحی صنعتی، سعی خواهد شد از طریق مرور منابع علمی بین المللی و مطالعات موردی در کشورهای مختلف (با تمرکز بر ژاپن، نروژ و آلمان)، الگوهای موفق در زمینه ارتقاء پذیرش عمومی خودروهای برقی تدوین شود. هدف نهایی این پژوهش، تغییر نگرش جامعه نسبت به خودروهای برقی از طریق شناخت علمی موانع موجود و طراحی مداخلات رفتاری و طراحی محور است. انتظار می رود یافته های این تحقیق، به ارتقاء آگاهی عمومی، سیاست گذاری اثربخش تر و گسترش واقعی حمل ونقل پایدار در کشور کمک کند.

کلیدواژه ها:

خودروهای برقی ، پذیرش کاربران ، حمل ونقل پایدار ، موانع روان شناختی ، طراحی صنعتی