بررسی الگوریتم های زمانبندی وظایف مبتنی بر الگوریتم های فراابتکاری در محیط های ابری: یک رویکرد مروری

رایانش ابری یک الگوی محاسبات توزیع شده و شبکه ای می باشد که در آن فراهم کنندگان منابع محاسباتی مجازی را در مقیاس بالا در اختیار کاربران قرار می دهند. کاربران نیز براساس نیاز خود از منابع و سرویس های موجود استفاده کرده و بهای آن را می پردازند. رایانش ابری با پیشرفت تکنولوژی و تجهیزات و همچنین افزایش تعداد کاربران و درخواست های آنها با چالش های جدی مواجه می شوند که یکی از حیاتی ترین آنها زمانبندی می باشد. زمانبندی تعیین الگویی برای تخصیص منابع مورد نیاز وظایف به آنها می باشد. این الگوی نگاشت باید چندین هدف عمده را دنبال کند. از جمله مهم ترین اهداف زمانبندی می توان به سرویس دهی شدن همه وظایف کاربران تحت محدودیت های تعریف شده در کمترین زمان، افزایش سوددهی فراهم کنندگان و صاحبان سیستم از طریق بکارگیری بهینه منابع و کاهش مصرف انرژی، کمینه کردن پهنای باند مورد نیاز و استفاده شده در طول فرآیند و غیره اشاره کرد. وظایفی که کاربران تولید می کنند و باید در سیستم سرویس دهی شود شامل محدودیت های گوناگونی همچون حداقل پردازنده، حافظه و پهنای باند مورد نیاز، مهلت زمانی که باید وظیفه قبل از آن پردازش شود، پیشنیازهای اجرای وظایف و اولویت آنها می شود. این موارد زمانبندی را به یک وظیفه حیاتی و در عین حال چالش برانگیز تبدیل کرده که روش های پیشین قادر به پاسخگویی به نیازهای امروزی نیستند. در این راستا، الگوریتم های فراابتکاری ظهور کردند که تا حد مطلوبی پاسخگوی این نیازمندی ها و چالش ها می باشند. در سال های اخیر، روش های مختلفی برای زمانبندی وظایف ارائه شده اند که براساس الگوریتم های فراابتکاری می باشند. بنابراین اهمیت این مساله، پژوهش حاضر یک مرور کلی از روش های زمانبندی مبتنی بر الگوریتم های فراابتکاری ارائه می دهد که در آن مفاهیم اولیه مورد نیاز و یک مقایسه جامع فراهم گردیده است.

کلیدواژه ها:

زمانبندی وظایف ، زمانبندی جریان های کاری ، رایانش ابری ، بهینه سازی ، الگوریتم های فراابتکاری