نقش خانواده و مهارت های اجتماعی در موفقیت تحصیلی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 40

فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

HSPC21_231

تاریخ نمایه سازی: 6 مرداد 1404

چکیده مقاله:

طی دهه های اخیر، پژوهش های گسترده ای در حوزه ی موفقیت تحصیلی دانش آموزان، نقش عوامل فردی، خانوادگی و اجتماعی را مورد بررسی قرار داده اند. در این میان، تعامل میان سرمایه فرهنگی خانواده و مهارت های روان اجتماعی دانش آموزان به عنوان دو عامل کلیدی که در شکل گیری تجربه ی تحصیلی موثر هستند، توجه فزاینده ای را به خود جلب کرده اند.سرمایه ی فرهنگی، همان گونه که در نظریه ی بوردیو مطرح می شود، شامل نظامی از ارزش ها، رفتارها، و منابع نمادینی است که خانواده از طریق فرایند اجتماعی سازی به فرزند منتقل می کند؛ مانند سطح تحصیلات والدین، میزان دسترسی به منابع فرهنگی، شیوه ی ارتباطات خانوادگی و الگوهای رفتاری. اگرچه این منابع می توانند زمینه ساز انگیزه و فرصت های تحصیلی باشند، مطالعات نشان داده اند که به تنهایی ضامن موفقیت نیستند، مگر آن که با توانمندی های درونی و اجتماعی فرد همراه شوند.در مقابل، مهارت های روان اجتماعی مانند خودتنظیمی، مسئولیت پذیری، حل تعارض، و سازگاری با ساختارهای مدرسه ای، نقشی بنیادین در بهینه سازی یادگیری ایفا می کنند. این مهارت ها، همان طور که در نظریه های تحول شخصیت و آموزش مهارت های زندگی آمده است، به فرد کمک می کنند تا با چالش های آموزشی، روابط بین فردی و فشارهای محیطی برخورد موثر داشته باشد.در بسیاری از پژوهش های گذشته، مشاهده شده که دانش آموزانی که از سرمایه فرهنگی خانوادگی مطلوب برخوردارند، اما فاقد مهارت های اجتماعی کارآمد هستند، عملکرد تحصیلی ضعیف تری نسبت به همسالان خود دارند. این پدیده نشان دهنده ی ضرورت هماهنگی میان سرمایه فرهنگی بیرونی و توانمندی های درونی است—تعادلی که تنها از طریق برنامه ریزی آموزشی کل نگر و مشارکت فعال نهاد خانواده و مدرسه قابل تحقق است.بنابراین، ادبیات موجود حاکی از آن است که آموزش رسمی نباید صرفا بر محتواهای شناختی تمرکز کند، بلکه باید بستری برای تقویت قابلیت های روان اجتماعی، توسعه ی شخصیت، و یادگیری اجتماعی فراهم آورد. این رویکرد، از طریق تلفیق نظریه های فرهنگی و روان شناختی، می تواند زمینه ساز بازآفرینی نظام آموزشی در مسیر انسان سازانه تری باشد.

نویسندگان

نرگس حاتمی میانده

۱کارشناسی ارشد ادبیات

فاطمه کرمی زاده

۲کارشناسی آموزش ابتدایی

معصومه حیاتی

۳کارشناسی علوم تربیتی